ATROPINA SULFAT eritma 1ml 1mg/ml N10

MITYdan yoki kon'yunktiva membranasi orqali yaxshi so'riladi. Tizimli yuborilgandan so'ng organizmda keng taqsimlanadi. GEB orqali o'tadi. MNS dagi sezilarli kontsentratsiyaga 0,5-1 soat ichida erishiladi. Plazma oqsillari bilan bog'lanishi o'rtacha.

T _{2 soatni tashkil qiladi. Siydik bilan chiqariladi; taxminan 60% - o'zgarmagan holda, qolgan qismi - gidroliz va konyugatsiya mahsulotlari ko'rinishida.}

m-xolinoretseptorlar blokatori, tabiiy uchlamchi amin hisoblanadi. Atropin muskarin retseptorlarining m_{-, m- va m-kichik turlari bilan bir xil darajada bog'lanadi deb hisoblanadi. Markaziy va periferik m-xolinoretseptorlarga ta'sir qiladi.}

So'lak, oshqozon, bronxial, ter bezlari sekretsiyasini kamaytiradi. Ichki a'zolar (shu jumladan bronxlar, ovqat hazm qilish tizimi a'zolari, uretra, qovuq) silliq mushaklari tonusini pasaytiradi, MIT motorikasini kamaytiradi. Safro va oshqozon osti bezi sekretsiyasiga deyarli ta'sir qilmaydi. Midriaz, akkomodatsiya falajini chaqiradi, ko'z yoshi suyuqligi sekretsiyasini kamaytiradi.

O'rtacha terapevtik dozalarda atropin MNS ga o'rtacha rag'batlantiruvchi ta'sir va kechiktirilgan, ammo uzoq muddatli sedativ samara ko'rsatadi. Markaziy antixolinergik ta'sir bilan atropinning Parkinson kasalligida tremorni bartaraf etish qobiliyati tushuntiriladi. Zaharli dozalarda atropin qo'zg'alish, ajitatsiya, gallyutsinatsiyalar, komatoz holatni keltirib chiqaradi.

Atropin adashgan nerv tonusini kamaytiradi, bu esa YuUTning oshishiga (AB ning sezilarli o'zgarishisiz), Gis tutamida o'tkazuvchanlikning oshishiga olib keladi.

Terapevtik dozalarda atropin periferik tomirlarga sezilarli ta'sir ko'rsatmaydi, ammo dozani oshirib yuborishda vazodilatatsiya kuzatiladi.

Oftalmologiyada mahalliy qo'llanilganda qorachiqning maksimal kengayishi 30-40 daqiqadan so'ng boshlanadi va 7-10 kundan keyin yo'qoladi. Atropin chaqirgan midriaz xolinomimetik preparatlar tomizilganda bartaraf etilmaydi.

Tizimli qo'llanilganda: og'iz qurishi, taxikardiya, qabziyat, siydik chiqarishning qiyinlashishi, midriaz, fotofobiya, akkomodatsiya falaji, bosh aylanishi, taktil idrokning buzilishi.

Oftalmologiyada mahalliy qo'llanilganda: qovoq terisi giperemiyasi, qovoq va ko'z olmasi kon'yunktivasi giperemiyasi va shishi, fotofobiya, og'iz qurishi, taxikardiya.

Yurak-qon tomir tizimi kasalliklari bo‘lgan bemorlarda ehtiyotkorlik bilan qo‘llaniladi, bunda YUUS ortishi istalmagan bo‘lishi mumkin: hilpillovchi aritmiya, taxikardiya, surunkali yurak yetishmovchiligi, YIK, mitral stenoz, arterial gipertenziya, o‘tkir qon ketish; tireotoksikozda (taxikardiya kuchayishi mumkin); yuqori haroratda (ter bezlari faolligi bostirilishi oqibatida yanada ko‘tarilishi mumkin); reflyuks-ezofagitda, diafragma qizilo‘ngach teshigi churrasi reflyuks-ezofagit bilan birgalikda kelganda (qizilo‘ngach va me'da motorikasining pasayishi va qizilo‘ngach pastki sfinkterining bo‘shashishi me'da bo‘shashining sekinlashishiga va buzilgan funksiyali sfinkter orqali gastroezofageal reflyuksning kuchayishiga yordam berishi mumkin); o‘tib bo‘lmaslik bilan kechuvchi me'da-ichak trakti kasalliklarida - qizilo‘ngach axalaziyasi, pilorus stenozi (motorika va tonusning pasayishi mumkin, bu o‘tib bo‘lmaslikka va me'da tarkibi tutilib qolishiga olib keladi), keksa yoshdagi bemorlar yoki zaiflashgan bemorlarda ichak atoniyasi (o‘tib bo‘lmaslik rivojlanishi mumkin), paralitik ichak tutilishi; kalla ichi bosimi oshganda - yopiq burchakli (kalla ichi bosimi oshishiga olib keluvchi midriatik samara o‘tkir xurujni chaqirishi mumkin) va ochiq burchakli glaukoma (midriatik samara kalla ichi bosimining biroz oshishini chaqirishi mumkin; terapiyaga tuzatish kiritish talab qilinishi mumkin); nospetsifik yarali kolitda (yuqori dozalar ichak peristaltikasini susaytirishi mumkin, bu paralitik ichak tutilishi ehtimolini oshiradi, bundan tashqari toksik megakolon kabi og‘ir asorat namoyon bo‘lishi yoki zo‘rayishi mumkin); og‘iz qurishida (uzoq muddat qo‘llash kserostomiya yaqqolligini yanada kuchaytirishi mumkin); jigar yetishmovchiligi (metabolizm pasayishi) va buyrak yetishmovchiligida (chiqarilish pasayishi oqibatida nojo‘ya ta'sirlar rivojlanishi xavfi); o‘pkaning surunkali kasalliklarida, ayniqsa kichik yoshdagi bolalar va zaiflashgan bemorlarda (bronxial sekretsiyaning kamayishi sekret quyuqlashishiga va bronxlarda tiqinlar hosil bo‘lishiga olib kelishi mumkin); miasteniyada (atsetilxolin ta'sirini ingibirlash tufayli holat yomonlashishi mumkin); siydik chiqarish yo‘llari obstruksiyasisiz prostata bezi gipertrofiyasi, siydik tutilishi yoki unga moyillikda yoki siydik chiqarish yo‘llari obstruksiyasi bilan kechuvchi kasalliklarda (shu jumladan prostata bezi gipertrofiyasi oqibatida qovuq bo‘yni); gestozda (arterial gipertenziya kuchayishi mumkin); bolalarda miya shikastlanishi, bolalar tserebral falaji, Daun kasalligida (antixolinergik vositalarga reaksiya kuchayadi).

Atropin va alyuminiy yoki kaltsiy karbonat saqlovchi antatsid preparatlarni qabul qilish orasidagi oraliq kamida 1 soatni tashkil qilishi kerak.

Atropin subkon'yunktival yoki parabulbar yuborilganda taxikardiyani kamaytirish maqsadida bemorga til ostiga validol tabletkasini berish kerak.

Avtotransportni va mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta'siri

Davolash davrida bemor avtotransportni boshqarishda va yuqori diqqatni jamlash, psixomotor reaksiyalar tezligi va yaxshi ko‘rishni talab qiluvchi boshqa potensial xavfli faoliyat turlari bilan shug‘ullanishda ehtiyotkorlikka rioya qilishi kerak.

Atropinga yuqori sezuvchanlik.

Alyuminiy yoki kaltsiy karbonati saqlovchi antatsidlar bilan ichga bir vaqtda qabul qilinganda MTY dan atropin absorbsiyasi kamayadi.

Antixolinergik vositalar va antixolinergik faollikka ega vositalar bilan bir vaqtda qo'llanilganda antixolinergik ta'sir kuchayadi.

Atropin bilan bir vaqtda qo'llanilganda zopiklon, meksiletin absorbsiyasi sekinlashishi, nitrofurantoin absorbsiyasi va uning buyrak orqali chiqarilishi pasayishi mumkin. Nitrofurantoinning terapevtik va nojo'ya ta'siri kuchayishi ehtimoli bor.

Fenilefrin bilan bir vaqtda qo'llanilganda AB oshishi mumkin.

Guanetidin ta'sirida atropinning giposekretor ta'siri kamayishi mumkin.

Nitratlar ko'z ichki bosimi oshishi ehtimolini oshiradi.

Prokainamid atropinning antixolinergik ta'sirini kuchaytiradi.

Atropin qon plazmasida levodopa konsentratsiyasini kamaytiradi.

Muayyan preparatning qo'llash usuli va dozalash rejimi uning chiqarilish shakli va boshqa omillarga bog'liq. Optimal dozalash rejimini shifokor belgilaydi. Muayyan preparatning qo'llaniladigan dori shaklining qo'llash ko'rsatmalariga va dozalash rejimiga qat'iy rioya qilish kerak.