KONTRIKAL inyeksiya uchun eritma 1ml 10000ATpE N10

Vena ichiga yuborilgandan so'ng aprotinin butun hujayradan tashqari bo'shliq bo'ylab tez taqsimlanadi, bu aprotininning qon plazmasidagi konsentratsiyasining tez pasayishi bilan kechadi, yarim chiqarilish davri 0,3 dan 0,7 soatgacha tashkil qiladi. Keyinroq, xususan yuborilganidan 5 soat o'tgach, eliminatsiyaning terminal fazasi boshlanadi, bunda yarim chiqarilish vaqti 5 dan 10 soatgacha tashkil qiladi.
Yo'ldosh, ehtimol, aprotinin uchun to'liq o'tkazmaydigan to'siq emas, ammo penetratsiya,
aftidan, juda sekin sodir bo'ladi.
Operatsiya vaqtida yurakda operatsiya o'tkazilayotgan, aprotinin olayotgan pasientlarda qon plazmasidagi preparatning o'rtacha muvozanat konsentratsiyalari quyidagi sxema ishlatilganda 175 dan 281 KIB/ml gachani tashkil qilgan:
2000000 KIB boshlang'ich doza sifatida vena ichiga; 2000000 KIB nasosni dastlabki to'ldirish eritmasiga va 500000 KIB soatiga operatsiya davomida uzluksiz vena ichiga infuziya ko'rinishida. Operatsiya vaqtida preparatning qon plazmasidagi o'rtacha muvozanat konsentratsiyasi ushbu dozaning yarmi yuborilgandan so'ng 110 dan 164 KIB/ml gachani tashkil qilgan.
Sog'lom ko'ngillilar, sun'iy qon aylanish sharoitida operatsiya o'tkazilayotgan kardiologik pasientlar va gisterektomiya o'tkazilayotgan ayollarda aprotininning farmakokinetik tadqiqotlari ma'lumotlari shuni ko'rsatadiki, 50000 KIB dan 2000000 KIB gacha bo'lgan dozalar oralig'ida farmakokinetik parametrlar chiziqli xususiyatga ega.
Qon plazmasi oqsillari bilan bog'lanishi ex vivo o'rganilgan. Antifibrinolitik faollikning taxminan 20% oqsilsiz qatlamda bog'lanmagan shakl hisobiga bo'lgan, preparatning 80 % i esa zardob oqsillari bilan bog'langan holda bo'lgan.
Muvozanat fazasida taqsimlanish hajmi taxminan 20 litrni, inson organizmidan umumiy klirens esa daqiqasiga taxminan 40 ml ni tashkil qilgan.
Aprotinin buyraklarda va kamroq darajada – tog'ay to'qimasida to'plangan.
Preparatning buyraklarda to'planishi aprotininning proksimal naychalar epitelial hujayralarining cho'tkasimon hoshiyasi bilan bog'lanishi, shuningdek ushbu hujayralarning fagolizosomalarida kumulyatsiyasi natijasidir. Tog'ayda kumulyatsiya asosiy aprotininning nordon proteoglikanlarga afilligi bilan bog'liq.
Boshqa organlarda preparat konsentratsiyasi asosan qon zardobidagi tarkibdan farq qilmagan. Preparatning eng kam konsentratsiyasi bosh miyada kuzatilgan; aprotinin orqa miya suyuqligiga deyarli tushmagan.
Aprotininning faqat oz miqdori yo'ldosh to'sig'i orqali o'tadi. Yo'ldosh aprotinin uchun to'liq o'tkazmaydigan deb hisoblanishi mumkin emas, ammo penetratsiya tezligi juda past.
Aprotininning ko'krak sutiga o'tishi o'rganilmagan.
Metabolizm, eliminatsiya va ekskretsiya
Aprotinin molekulasi buyraklarda lizosomal fermentlar ta'sirida qisqaroq peptidlar yoki aminokislotalarga parchalanadi. Odamda siydik bilan kiritilgan aprotinin dozasining 5% dan kamrog'i ekskretsiya qilinadi. Sog'lom ko'ngillilarga 131I nishonli aprotinin vena ichiga yuborilgandan so'ng belgilangan moddaning 25% dan 40% gachasi 48 soat ichida siydik bilan metabolitlar shaklida ajralib chiqadi. Ushbu metabolitlar hech qanday ferment-ingibitsiya qiluvchi faollikka ega bo'lmagan.
Buyrak funksiyasi buzilishining terminal bosqichidagi pasientlarga preparatni qo'llash bo'yicha ma'lumotlar hozircha yo'q, ammo buyrak funksiyasi buzilgan pasientlarda klinik ahamiyatli farmakokinetik o'zgarishlar yoki aniq nojo'ya samaralar kuzatilmagan. Shu munosabat bilan bunday hollarda dozani maxsus to'g'irlash kerak emas.

Aprotininni birinchi marta olayotgan bemorlarda allergik yoki anafilaktik reaksiyalar rivojlanishi ehtimoli kam. Takroriy yuborilgan taqdirda allergik (anafilaktik) reaksiyalarning rivojlanish tez-tezligi 5% gacha yetishi mumkin. Allergik (anafilaktik) reaksiyalar retrospektiv tahlil qilinganda shuni ko‘rsatdiki, ularning tez-tezligi takroriy yuborish birlamchi davolashdan keyin 6 oy ichida sodir bo‘lsa, oshadi (6 oy ichida takroriy ekspozitsiyada tez-tezlik 5% ni va 6 oy tugagandan keyin takroriy ekspozitsiyada 0,9% ni tashkil etadi). Bundan tashqari, retrospektiv tahlilda ko‘rsatilishicha, og‘ir anafilaktik reaksiyalar tez-tezligi 6 oy davomida 2 martadan ortiq aprotinin olgan bemorlarda qo‘shimcha ravishda ortadi.

Hatto bemor aprotinin bilan takroriy davolashni yaxshi o‘tkazgan taqdirda ham, keyingi yuborish og‘ir allergik reaksiyani yoki, o‘ta kam hollarda, o‘lim bilan tugaydigan anafilaktik shokni keltirib chiqarishi mumkin.

Allergik yoki anafilaktik reaksiyalar simptomlari:

Yurak-qon tomir tizimi tomonidan: arterial gipotenziya, tezlashgan puls, yurak ritmining buzilishi, lablarning ko‘karishi; Ovqat hazm qilish tizimi tomonidan: ko‘ngil aynishi; Nafas olish tizimi tomonidan: bronxial astma (bronxospazm); Teri va uning ortiqlari tomonidan: qichishish, eshakemi, teri toshmasi, teri oqarishi; Psixologik buzilishlar: psixozlar, gallyutsinatsiyalar, aqlning xiralashishi.

Boshqalar: hansirash, ko‘p terlash.

Agar allergik reaksiya in'ektsiya yoki infuziya vaqtida rivojlansa, preparatni yuborishni darhol to‘xtatish kerak. Shoshilinch yordamning standart choralarini, shu jumladan adrenalin, kortikosteroidlarni yuborish, infuzion terapiyani qo‘llash kerak.

Yurak-qon tomir tizimi.

Aortokoronar shuntlash operatsiyasi o‘tkazilgan bemorlarda platsebo bilan davolash holatlariga nisbatan miokard infarkti holatlari soni bo‘yicha sezilarli farqlarni namoyish etib bo‘lmadi. Ba'zi tadqiqotlarda aprotinin yuborilganda miokard infarkti tez-tezligining oshishiga tendentsiya kuzatilgan bo‘lsa, boshqa tadqiqotlarda, aksincha, miokard infarkti holatlari sonining kamayishi qayd etilgan.

Yuqorida aytib o‘tilgan tadqiqotlar vazifasi

miokard infarkti rivojlanish tez-tezligida farqlarni aniqlash bo‘lmaganligi sababli, klinik ahamiyatli nojo‘ya ta'sirlar rivojlanish ehtimolining oshishini statistik ishonchli tarzda inkor etib bo‘lmaydi.

Bemorlarda birinchi marta aortokoronar shuntlash operatsiyasi o‘tkazilgan tadqiqotda transplantat okklyuziyasi xavfi platsebo guruhiga nisbatan aprotinin olgan bemorlarda yuqoriroq bo‘lgan. Qayta tahlilda ko‘rsatilganidek, ushbu markazlardan birida noadekvat geparinizatsiya o‘tkazilgan, boshqasida esa transplantatlarni konservatsiyalashning tasdiqlanmagan usuli qo‘llanilgan. Geparinizatsiyaga tegishli mulohazalardan tashqari («Maxsus ko‘rsatmalar» bo‘limiga qarang), aprotininni yuborish uchun ishlatilgan asosiy vena ichiga tizimdan test o‘tkazish uchun qon namunalarini olish amaliyotining mutlaqo qabul qilinishi mumkin emasligini ko‘rsatib o‘tish kerak. Ushbu omillarni hisobga olgan holda, alohida davolash guruhlari o‘rtasida miokard infarkti yuzaga kelish tez-tezligi yoki o‘lim ko‘rsatkichi bo‘yicha farqlar aniqlanmagan.

«Tez-tez uchraydigan» deb aniqlangan noxush reaksiyalar 2% dan kam tez-tezlikda kuzatilgan.

Alohida tez-tezlik toifalari doirasida noxush reaksiyalar og‘irlikning kamayishi tartibida ko‘rsatilgan.

Gipersezuvchanlik.

Preparatni yuborishni boshlashdan oldin barcha bemorlarga aprotininga xos IgG antitanalariga test o'tkazish zarur ("Qo'llash mumkin bo'lmagan holatlar" bo'limiga qarang).

Tayinlash xususiyati farq qiladigan hollar bundan mustasno, kattalar uchun preparatning quyidagi dozalari tavsiya etiladi:

Test-doza

Allergik (anafilaktik) reaktsiya rivojlanishi xavfi tufayli barcha bemorlarga vena ichiga 10000 KIB (kallikrein-ingibirlovchi birlik) aprotinin (1 ml) boshlang'ich dozani yuborishdan kamida 10 daqiqa oldin yuborilishi kerak. Agar 1 ml boshlang'ich doza allergik reaktsiyani chaqirmasa, terapevtik dozani yuborish mumkin.

H1 va H2 antagonistlarini aprotinin bilan test o'tkazishdan 15 daqiqa oldin yuborish mumkin.

Anafilaktik va allergik reaktsiyalarni standart shoshilinch davolashni o'tkazish uchun jihozlar mavjud bo'lishi kerak.

Ochiq yurakdagi operatsiyalar vaqtida (sun'iy qon aylanish apparati bilan) qon yo'qotish va gemotransfuziyaga bo'lgan ehtiyojni kamaytirish uchun: Dozalash

Narkozga kiritilgandan so'ng (lekin sternotomiya o'tkazilishidan oldin) 1000000 dan 2000000 gacha KIB yuklama dozani 20-30 daqiqa davomida sekin vena ichiga in'ektsiya yoki infuziya yo'li bilan yuborish tavsiya etiladi. Keyingi 1000000-2 000000 KIB ni sun'iy qon aylanish apparati yoqilgandan so'ng yuborish kerak. Nasosni birlamchi to'ldirish eritmasiga qo'shiladigan aprotinin va geparinning fizik nomutanosibligidan qochish maqsadida, har bir preparatni nasosni birlamchi to'ldirish eritmasiga retsirkulyatsiya jarayonida qo'shish kerak, toki ular bir-biri bilan aralashishidan oldin ikkala preparatning etarli darajada suyultirilishini ta'minlash uchun. Yuqori dozada boshlang'ich bolus infuziyasidan so'ng soatiga 250000 dan 500000 gacha KIB operatsiya oxirigacha uzluksiz infuziya yo'li bilan yuborilishi kerak.

Umuman olganda, davolash tsikli davomida yuborilgan aprotininning umumiy miqdori 6000000 KIB dan oshmasligi kerak, bu in'ektsiya eritmasida benzil spirti borligi bilan bog'liq ("Maxsus ko'rsatmalar" bo'limiga qarang).

Vena ichiga yuborish uchun aprotininni markaziy venoz kateter orqali yuborish kerak, uni boshqa har qanday dori preparatini yuborish uchun ishlatmaslik lozim.

Preparatni faqat yotgan holatda bo'lgan bemorlarga yuborish mumkin; yuborishni sekin (maksimal tezlik – daqiqada 5 dan 10 ml gacha) vena ichiga in'ektsiya yoki qisqa muddatli infuziya yo'li bilan o'tkazish kerak.

Buyrak funktsiyasi buzilgan bemorlarga: hozirgi vaqtga qadar to'plangan klinik tajribaga ko'ra, dozani to'g'irlash kerak emas.

Keksa yoshdagi bemorlarda qo'llanilishi: bugungi kunda mavjud bo'lgan klinik tajribaga ko'ra, keksa yoshdagi bemorlarga dozalash tartibini o'zgartirishga hojat yo'q.

Agar ampula tarkibi loyqalanganligi aniqlansa, preparatni qo'llash mumkin emas. Ampula ochilgandan so'ng eritmani darhol qo'llash zarur.