OKSITOSIN RIXTER inyeksiya uchun eritma 1ml 5ME/ml N5

V/i yoki m/o.

Tug'ruq faoliyatini induktsiya qilish va kuchaytirish maqsadida oksitotsin faqat v/i, statsionar sharoitida, tegishli tibbiy kuzatuv ostida qo'llaniladi.

Preparatni bir vaqtning o'zida v/i va m/o qo'llash mumkin emas.

Doza homilador ayol va homilaning individual sezgirligini hisobga olgan holda tanlanadi.

Tug'ruqni qo'zg'atish va tug'ruq faoliyatini rag'batlantirish uchun: oksitotsin faqat v/i tomchilab infuziya ko'rinishida qo'llaniladi. Belgilangan infuziya tezligini qat'iy nazorat qilish majburiy. Tug'ruqni induktsiya qilish va kuchaytirish vaqtida oksitotsinni xavfsiz qo'llash uchun infuzion nasos yoki shunga o'xshash boshqa moslamadan foydalanish, shuningdek bachadon qisqarishlari kuchi va homila yurak faoliyati monitoringini o'tkazish zarur. Bachadonning qisqarish faoliyati haddan tashqari kuchayganda infuziyani darhol to'xtatish kerak, natijada bachadonning ortiqcha mushak faolligi tezda pasayadi.

1. Preparatni yuborishga kirishishdan oldin, tarkibida oksitotsin bo'lmagan fiziologik eritmani yuborishni boshlash kerak.

2. Oksitotsinning standart infuziyasini tayyorlash uchun 1000 ml gidratlamaydigan suyuqlikda 1 ml (5 ME) oksitotsin eritiladi va flakonni aylantirib, yaxshilab aralashtiriladi. Shu tarzda tayyorlangan 1 ml infuziyada 5 mED oksitotsin mavjud. Infuzion eritmani aniq dozalash uchun infuzion nasos yoki shunga o'xshash boshqa moslamadan foydalanish kerak.

3. Boshlang'ich dozani yuborish tezligi 0,5–4 mED/daq dan oshmasligi kerak (2–16 tomchi/daq ga to'g'ri keladi, chunki 1 tomchi infuziya 0,25 mED oksitotsinni o'z ichiga oladi). Har 20–40 daqiqada bachadon qisqarish faoliyatining kerakli darajasiga erishilgunga qadar uni 1–2 mED/daq ga oshirish mumkin. O'z-o'zidan tug'ruq faoliyatiga mos keladigan bachadon qisqarishlarining kerakli chastotasiga erishilganda va bachadon bo'yni 4–6 sm ga ochilganda, homila distressi belgilari bo'lmaganda, infuziya tezligini uning tezlashishiga o'xshash tempda asta-sekin kamaytirish mumkin.

Homiladorlikning kech muddatlarida infuziyani yuqori tezlikda o'tkazish ehtiyotkorlikni talab qiladi, faqat kamdan-kam hollarda 8–9 mED/daq dan yuqori tezlik talab qilinishi mumkin. Muddatidan oldingi tug'ruqlarda yuqori tezlik talab qilinishi mumkin, u yakka hollarda 20 mED/daq (80 tomchi/daq) dan oshishi mumkin.

1. Homila yurak urishini, tinch holatdagi bachadon tonusini, qisqarishlar chastotasi, davomiyligi va kuchini nazorat qilish kerak.

2. Bachadon giperaktivligi yoki homila distressi holatida oksitotsin yuborishni darhol to'xtatish va tug'ruqdagi ayolni kislorodli terapiya bilan ta'minlash kerak. Tug'ruqdagi ayol va homila holati mutaxassis shifokor tomonidan qayta nazorat qilinishi kerak.

Tug'ruqdan keyingi davrda gipotonik qon ketishlarning profilaktikasi va davolash: 1. V/i tomchilab infuziya — 1000 ml gidratlamaydigan suyuqlikda 10–40 ME oksitotsin eritiladi; bachadon atoniyasi profilaktikasi uchun odatda 20–40 mED/daq oksitotsin kerak bo'ladi. 2. M/o yuborish — yo'ldosh ajralgandan keyin 5 ME/ml oksitotsin.

To'liq bo'lmagan yoki amalga oshmagan abort: 10 ME oksitotsin 500 ml fiziologik eritmaga yoki 5% li dekstroza va fiziologik eritma aralashmasiga qo'shiladi. V/i infuziya tezligi — 20–40 tomchi/daq.

Retsept bo'yicha.