RANITIDIN inyeksiya uchun eritma 2ml 50mg/2ml N5

Tez so'riladi, ovqat qabul qilish absorbtsiya darajasiga ta'sir qilmaydi. Ichga qabul qilinganda ranitidinning biokiraolishligi taxminan 50% ni tashkil qiladi. Plazmada C_max qabul qilingandan 2-3 soat o'tgach erishiladi.

Plazma oqsillari bilan bog'lanishi 15% dan oshmaydi. Jigarda desmetilranitidin va ranitidin S-oksidi hosil qilib biroz metabolizmga uchraydi.

Jigar orqali birinchi o'tish samarasiga ega. Eliminatsiya tezligi va darajasi jigar holatiga kam bog'liq.

Ichga qabul qilingandan so'ng T _{– 2,5 soat, KK 20-30 ml/daq bo'lganda - 8-9 soat. Asosan siydik bilan (60-70%, o'zgarmagan holda - 35%), oz miqdorda - axlat bilan chiqariladi. Gematoensefalik to'siq orqali yomon o'tadi. Yo'ldosh orqali o'tadi. Ko'krak suti bilan ajralib chiqadi (laktatsiya davrida ayollarda ko'krak sutidagi kontsentratsiya plazmadagiga qaraganda yuqori).}

Ranitidin oshqozon shilliq qavati parietal hujayralarining gistamin H₂-retseptorlarini bloklaydi, baroreseptorlar ta'sirlanishi, oziq-ovqat yuki, gormonlar va biogen stimulyatorlar (gastrin, gistamin, pentagastrin) ta'siri bilan chaqirilgan bazal va stimulyatsiya qilingan xlorid kislota sekretsiyasini pasaytiradi. Ranitidin oshqozon shirasi hajmini va undagi xlorid kislota miqdorini kamaytiradi, oshqozon tarkibi rN ini oshiradi, bu pepsin faolligining pasayishiga olib keladi. Terapevtik dozalarda peroral qabul qilingandan so'ng prolaktin darajasiga ta'sir qilmaydi. Mikrosomal fermentlarni ingibirlaydi.

Bir marta qabul qilingandan keyin ta'sir davomiyligi 12 soatgacha.

Ovqat hazm qilish tizimi tomonidan: ko'ngil aynishi, og'iz qurishi, qabziyat, qusish, diareya, abdominal og'riqlar; kamdan-kam hollarda - gepatotsellyular, xolestatik yoki aralash gepatit, o'tkir pankreatit.

Qon yaratish a'zolari tomonidan: leykopeniya, trombotsitopeniya, agranulotsitoz, pansitopeniya, suyak iligi gipo- va aplaziyasi, immun gemolitik anemiya.

Yurak-qon tomir tizimi tomonidan: arterial bosimning pasayishi, bradikardiya, aritmiya, atrioventrikulyar blokada.

Nerv tizimi tomonidan: yuqori toliqish, uyquchanlik, bosh og'rig'i, bosh aylanishi; kamdan-kam hollarda — ongning chalkashishi, quloqlarda shovqin, ta'sirchanlik, gallyucinatsiyalar (asosan keksa va og'ir bemorlarda), ixtiyorsiz harakatlar.

Sezgilar a'zolari tomonidan: ko'rish idrokining noaniqligi, akkomodatsiya parezi.

Tayanch-harakat apparati tomonidan: artralgiya, mialgiya.

Endokrin tizim tomonidan: giperprolaktinemiya, ginekomastiya, amenoreya, libido pasayishi, impotensiya.

Allergik reaksiyalar: eshakemi, teri toshmasi, angionevrotik shish, anafilaktik shok, bronxospazm, ko'p shaklli eritema.

Boshqalar: alopesiya, giperkreatininemiya.

Ranitidin bilan davolash oshqozon karsinomasi bilan bog‘liq simptomlarni niqoblashi mumkin, shuning uchun davolashni boshlashdan oldin saraton-yara mavjudligini istisno qilish kerak.

Ranitidinni, barcha H₂-gistaminoblokatorlar kabi, keskin bekor qilish maqsadga muvofiq emas ("rikoshet" sindromi).

Holsizlangan bemorlarda uzoq muddatli davolashda stress sharoitida oshqozonning bakterial shikastlanishi va keyinchalik infeksiya tarqalishi mumkin.

Ranitidin porfiriyaning o‘tkir xurujlarini chaqirishi mumkinligi haqida ma'lumotlar mavjud.

H₂-gistamin retseptorlari blokatorlarini itrakonazol yoki ketokonazol qabul qilgandan keyin 2 soat o‘tgach qabul qilish kerak, ularning so‘rilishi sezilarli kamayishining oldini olish uchun.

Glutamattranspeptidaza faolligini oshirishi mumkin.

Siydikda oqsilga sinama o‘tkazishda soxta musbat reaksiyaga sabab bo‘lishi mumkin.

H₂-gistamin retseptorlari blokatorlari pentagastrin va gistaminning oshqozon kislota hosil qilish funksiyasiga ta'siriga qarshilik qilishi mumkin, shuning uchun testdan oldingi 24 soat davomida H2- gistaminoreseptorlari blokatorlarini qo‘llash tavsiya etilmaydi.

H₂-gistamin retseptorlari blokatorlari gistaminga teri reaksiyasini bostirishi mumkin, shu tariqa soxta musbat natijalarga olib keladi (tezkor turdagi allergik teri reaksiyasini aniqlash uchun diagnostik teri sinamalarini o‘tkazishdan oldin H₂-gistamin retseptorlari blokatorlarini ishlatishni to‘xtatish tavsiya etiladi).

Davolash vaqtida oshqozon shilliq qavatini ta'sirlashi mumkin bo‘lgan oziq-ovqat mahsulotlari, ichimliklar va boshqa dori vositalarini iste'mol qilishdan saqlanish kerak.

Pediatriyada qo‘llanilishi

12 yoshdan kichik bolalarda ranitidinning xavfsizligi va samaradorligi aniqlanmagan.

Avtotransportni haydash va mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta'siri

Davolash davrida diqqatni yuqori jamlash va psixomotor reaksiyalar tezligini talab qiluvchi potensial xavfli faoliyat turlari bilan shug‘ullanishdan saqlanish zarur.

• homiladorlik;
• laktatsiya;
• 12 yoshgacha bo‘lgan bolalar;
• ranitidinga yoki preparatning boshqa komponentlariga yuqori sezuvchanlik.

Ehtiyotkorlik bilan - buyrak va/yoki jigar yetishmovchiligi, anamnezda portosistemik ensefalopatiya bilan jigar sirrozi, o‘tkir porfiriya (shu jumladan anamnezda).

Chekish ranitidin samaradorligini pasaytiradi.

Qon zardobida metoprolol konsentratsiyasini oshiradi (mos ravishda 80% va 50% ga), bunda metoprololning yarim chiqarilish davri 4,4 soatdan 6,5 soatgacha oshadi.

Bir vaqtda qabul qilinganda me'da tarkibi pH ning oshishi oqibatida itrakenazol va ketokonazol so'rilishi kamayishi mumkin.

Fenazon, aminofenazon, diazepam, geksobarbital, propranolol, diazepam, lidokain, fenitoin, teofillin, aminofillin, bilvosita antikoagulyantlar, glipizid, buformin, metronidazol, kalsiy antagonistlarining jigardagi metabolizmini bostiradi.

Suyak iligini susaytiruvchi dori vositalari neytropeniya xavfini oshiradi.

Antatsidlar, sukralfat bilan yuqori dozalarda bir vaqtda qo'llanilganda ranitidin so'rilishining sekinlashishi mumkin, shuning uchun ushbu preparatlarni qabul qilish oralig'i kamida 2 soat bo'lishi kerak.

Ranitidin ovqat qabul qilishdan qat'iy nazar, chaynamasdan, oz miqdordagi suyuqlik bilan ichiladi.

Kattalar va 12 yoshdan katta bolalar:

Oshqozon va 12 barmoqli ichak yara kasalligi. Zo'rayishlarni davolash uchun 150 mg dan 2 marta/sut (ertalab va kechqurun) yoki 300 mg tunga tayinlanadi. Zarurat bo'lganda - 300 mg dan 2 marta/sut. Davolash kursi davomiyligi - 4-8 hafta. Zo'rayishlarni oldini olish uchun 150 mg tunga, chekuvchi bemorlarga - 300 mg tunga tayinlanadi.

NYaQV qabul qilish bilan bog'liq yaralar. 150 mg dan 2 marta/sut yoki 300 mg tunga 8-12 hafta davomida tayinlanadi. NYaQV qabul qilishda yaralar hosil bo'lishini oldini olish - 150 mg dan 2 marta/sut.

Operatsiyadan keyingi va "stress" yaralar. 150 mg dan 2 marta/sut 4-8 hafta davomida tayinlanadi.

Eroziv reflyuks-ezofagit. 150 mg dan 2 marta/sut yoki 300 mg tunga tayinlanadi. Zarurat bo'lganda doza 150 mg gacha 4 marta/sut oshirilishi mumkin. Davolash kursi 8-12 hafta. Uzoq muddatli profilaktik terapiya - 150 mg dan 2 marta/sut.

Zollinger-Ellison sindromi. Boshlang'ich doza 150 mg dan 3 marta/sut ni tashkil qiladi, zarurat bo'lganda doza oshirilishi mumkin.

Qaytalauvchi qon ketishlarni oldini olish. 150 mg dan 2 marta/sut.

Mendelson sindromi rivojlanishini oldini olish. Narkozdan 2 soat oldin 150 mg dozada, shuningdek, afzalrog'i 150 mg kechqurun tayinlanadi.

Jigar funksiyasining hamroh buzilishi mavjud bo'lganda dozani kamaytirish talab qilinishi mumkin.

KK 50 ml/daq dan kam bo'lgan buyrak yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarga tavsiya etilgan doza 150 mg/sut ni tashkil qiladi.