OKSITOSIN — BIOLEK inyeksiya uchun eritma 1ml 5ME/ml N10

Vazopressinga o'xshab, oksitotsin butun hujayradan tashqari bo'shliq bo'ylab taqsimlanadi. Oksitotsinning oz miqdori, aftidan, homila qon oqimiga tushadi. Oksitotsinning yarim parchalanish vaqti 1-6 daqiqani tashkil qiladi, u homiladorlikning oxirgi davrida va emizish davrida qisqaroq. Preparatning katta qismi jigar va buyraklarda parchalanadi. Enzimli gidroliz jarayonida oksitotsin asosan to'qimalar oksitotsinazasi ta'sirida inaktivatsiyalanadi (oksitotsinaza shuningdek yo'ldosh va qon plazmasida ham mavjud). Oksitotsinning faqat oz miqdori siydik bilan birga o'zgarmagan holda chiqariladi.

Oksitotsinning klinik-farmakologik xususiyatlari gipofiz orqa bo'lagining endogen oksitotsini xususiyatlariga o'xshash. Bachadon mushaklari G-proteinga bog'liq retseptorlar oilasiga mansub oksitotsinga sezgir retseptorlarni saqlaydi. Homiladorlik rivojlanishi bilan oksitotsin retseptorlari soni va bachadonning unga sezgirligi oshadi va homiladorlik oxiriga kelib o'zining maksimal darajasiga yetadi. Oksitotsin hujayra ichidagi kaliy kontsentratsiyasini oshirish hisobiga bachadon silliq mushaklarining qisqarishini chaqiradi. Mushak qisqarishlari amplitudasi va davomiyligi oshishi bilan bachadon bo'yni kengayishi va silliqlashishi sodir bo'ladi. Oksitotsin bachadon qon bilan to'lishini vaqtincha kamaytirib, to'lg'oqlarni chaqiradi. Muayyan miqdorlarda oksitotsin bachadonning qisqarish qobiliyatini normal tug'ruq faoliyatiga xos darajagacha, hattoki tetanik holatgacha kuchaytirishga qodir. Oksitotsin sut bezi alveolalariga yondosh mioepitelial hujayralarning qisqarishini chaqiradi va shu bilan sut ajralib chiqishiga yordam beradi. Tomirlar silliq mushaklariga ta'sir qilib, oksitotsin vazodilatatsiyani chaqiradi, buyraklar, yurak va bosh miya koronar tomirlariga qon oqimini oshiradi. Bunda arterial bosim, qoida tariqasida, o'zgarmasdan qoladi; biroq, kontsentrlangan oksitotsinning katta dozalari vena ichiga yuborilganda arterial bosim reflektor taxikardiya va yurak otishining reflektor oshishi rivojlanishi bilan vaqtincha pasayishi mumkin. Bosimning biroz dastlabki pasayishidan so'ng uzoq muddatli, garchi kichik bo'lsa-da, arterial bosimning oshishi kuzatiladi. Vazopressindan farqli o'laroq, oksitotsin kuchsiz antidiuretik ta'sir ko'rsatadi. Oksitotsin katta hajmdagi elektrolitsiz suyuqliklar bilan bir vaqtda qo'llanilganda va/yoki u tez yuborilganda gipergidratatsiya bo'lishi mumkin. Vena ichiga yuborilganda oksitotsinning bachadonga ta'siri deyarli darhol namoyon bo'ladi va 1 soat davom etadi. Mushak ichiga yuborilganda miotonik ta'sir dastlabki 3-7 daqiqada boshlanadi va 2-3 soat davom etadi.

Tug‘ruqdagi ayollarda:
- Umumiy buzilishlar: bosh aylanishi, qaltirash, bosh og‘rig‘i.

Nafas olish tizimi tomonidan:
- nafas olishning qiyinlashishi (dispnoe).

Jinsiy tizim tomonidan:
- katta dozalar yoki preparatga yuqori sezuvchanlik gipertoniya, spazmlar, tetaniya va bachadon yorilishini; trombotsitopeniya, afibrinogenemiya va gipoprotrombinemiya oqibatida tug‘ruqdan keyingi davrda qon ketishining kuchayishini chaqirishi mumkin. Ba’zan kichik tos gematomasi bo‘lishi mumkin. Tug‘ruqdan keyingi davrda qon ketishlar xavfini tug‘ruq jarayonini muntazam nazorat qilish orqali kamaytirish mumkin.

Yurak-qon tomir tizimi tomonidan:
- oksitotsinning katta dozalarini qo‘llash aritmiyaga; muddatidan oldin ventrikulyar qisqarishlarga; gipotenziyadan so‘ng arterial gipertenziyaga; reflektor taxikardiya, bradikardiyaga olib kelishi mumkin.

Ovqat hazm qilish tizimi tomonidan:
- ko‘ngil aynishi, qusish.

Suv-elektrolit almashinuvi tomonidan:
- oksitotsinning antidiuretik ta’siri tufayli u vena ichiga (odatda 40-50 mXB/min da) katta miqdordagi suyuqlik bilan bir vaqtda yuborilganda og‘ir gipergidratsiya bo‘lishi mumkin. Tirishishlar va koma bilan kechuvchi og‘ir gipergidratsiya holatlari oksitotsin 24 soatdan ortiq sekin infuzion yuborilganda rivojlanishi mumkin. Tug‘ruqdagi ayolning o‘limi bilan yakunlangan gipergidratsiya holati ma’lum.

Immun tizimi tomonidan:
- allergik reaksiyalar, shu jumladan dispnoe, arterial gipotenziya, anafilaktik shok;
- kam hollarda - o‘lim holati.

Teri tomonidan:
= giperemiya, shish, toshmalar, eshakemi.

Yuborilgan joyda buzilishlar:
- qizarish, qichishish.

Homila yoki chaqaloqda:
- tug‘ilgandan 5 daqiqa o‘tgach aniqlanganda Apgar shkalasi bo‘yicha past ball, chaqaloqlar sariqligi, chaqaloqlarda ko‘z to‘r pardasiga qon quyilishi. Sinus bradikardiyasi, taxikardiya, muddatidan oldin ventrikulyar qisqarishlar va boshqa aritmiyalar, markaziy asab tizimi va bosh miyaning qoldiq shikastlanishlari, asfiksiya tufayli homila o‘limi, oqibat sifatida - bachadon kontraktil faolligining kuchayishi.

Preparatni anamnezida oksitosinga yuqori sezuvchanlik bo‘lganda qo‘llash mumkin emas.
Maxsus holatlardan tashqari, oksitotsinni muddatidan oldingi tug‘ruqlarda; chanoqning sezilarli darajada torayishida; bachadon yoki bachadon bo‘ynida ilgari o‘tkazilgan operatsiyalarda, shu jumladan kesarcha kesishdan keyin; bachadon tonusining haddan tashqari oshishida; ko‘p homilali homiladorlikda; bachadon bo‘yni karsinomasining invaziv bosqichida qo‘llash tavsiya etilmaydi.
Homila boshi yoki chanog‘i chanoq kirish qismiga o‘rnashmaguncha tug‘ruqni induksiya qilish uchun oksitotsinni qo‘llash mumkin emas. Turli omillarning to‘planishi bilan bog‘liq bo‘lgan "maxsus holatlar"ni aniqlash shifokorning vazifasidir. Oksitotsinni qo‘llashni boshlashdan oldin terapiyaning kutilayotgan ijobiy ta'sirini xavf bilan (kamdan-kam bo‘lsa-da, bachadon gipertonusi va tetaniyasi bo‘lishi mumkin) sinchkovlik bilan o‘lchash kerak.
Tug‘ruqni induksiya qilish va bachadon qisqarish faoliyatini kuchaytirish maqsadida oksitotsin faqat tomir ichiga, statsionarda va tegishli shifokor nazorati ostida qo‘llaniladi.
Oksitotsin infuziyasi o‘tkazilgan har bir bemor preparat va uning nojo‘ya ta'sirlari bilan yaxshi tanish bo‘lgan shifokorning doimiy nazorati ostida bo‘lishi kerak. Maxsus tayyorgarlikdan o‘tgan mutaxassis shifokor nojo‘ya ta'sirlar rivojlangan taqdirda yaqin joyda bo‘lishi kerak. Asoratlarni oldini olish uchun bachadon qisqarishlarini, ona va homilaning yurak faoliyatini, onaning arterial bosimini doimiy nazorat qilish kerak. Bachadon giperaktivligining birinchi belgilarida oksitotsin yuborishni darhol to‘xtatish kerak; buning natijasida preparat chaqirgan bachadon qisqarishlari odatda tezda pasayadi.
Adekvat qo‘llanilganda oksitotsin normal tug‘ruqqa o‘xshash bachadon qisqarishlarini chaqiradi. Preparatni noto‘g‘ri qo‘llash natijasida yuzaga keladigan haddan tashqari stimulyatsiya ona uchun ham, homila uchun ham xavflidir.
Shuni yodda tutish kerakki, preparatga yuqori sezuvchanlik holatlarida gipertonik qisqarishlar preparatni adekvat qo‘llashda ham bo‘lishi mumkin. Qon ketishining kuchayishi va afibrinogenemiya rivojlanishi ehtimolini hisobga olish kerak. Tug‘ruqni induksiya qilish va bachadon qisqarishlarini stimulyatsiya qilish maqsadida preparatni parenteral qo‘llash vaqtida yuqori sezuvchanlik reaksiyalari, subaraxnoidal qon quyilishi, bachadon yorilishi natijasida onaning o‘limi, shuningdek turli sabablarga ko‘ra homilaning o‘limi holatlari ma'lum.
Preparatning antidiuretik ta'siri organizmda suvning ushlanib qolishiga yordam beradi. Oksitotsinning doimiy infuziyalarini qo‘llashda va suyuqlikni ichishda gipergidratatsiya ehtimoliga alohida e'tibor berish kerak.
Parenteral yuborilganda preparatni faqat tomir ichiga yoki faqat mushak ichiga qo‘llash mumkin.

- oksitotsinga yuqori sezuvchanlik;
- homila va tug'uvchi ayol tosi o'lchamlarining mos kelmasligi, tor tos (torayishning og'ir darajasi);
- homilaning o'z-o'zidan tug'ilishga to'sqinlik qiladigan noqulay joylashuvi (qiyshiq va ko'ndalang);
- tug'uvchi ayol yoki homila holati tufayli jarrohlik aralashuvini talab qiladigan favqulodda vaziyatlar;
- homiladorlikning terminal muddatlaridan ancha oldin homila distressi holati;
- bachadon gipertonusi;
- qin orqali tug'ish uchun qarshi ko'rsatmalar mavjudligi (masalan, yo'ldoshning oldinda joylashuvi yoki kindik tushishi, yo'ldoshning markaziy oldinda joylashuvi va yo'ldoshning chekka oldinda joylashuvi).

Og'ir toksemiya yoki bachadonning bo'sh tug'ruq qisqaruvchanlik faolligida oksitotsinni uzoq muddat qo'llash mumkin emas.

Oksitotsin vazokonstriktorlar bilan bir vaqtda qo'llanilgandan va kaudal anesteziya fonida 3-4 soat o'tgach yuborilganda og'ir arterial gipertenziya bo'lishi mumkin.
Siklopropan qo'llash orqali anesteziya o'tkazilganda oksitotsinning kardiovaskulyar ta'siri o'zgarishi mumkin - arterial gipotenziya bo'lishi mumkin. Oksitotsin va siklopropanni bir vaqtda qo'llash bemorda sinusli bradikardiya va atrioventikulyar ritm keltirib chiqargan holat ma'lum.

Nomoslik
Preparatni 0,9% li natriy xlorid infuzion eritmasi, 5% li glyukoza eritmasi, natriy laktat eritmalarida suyultirish mumkin. Tayyor eritma tayyorlangandan keyin 8 soat davomida fizik va kimyoviy jihatdan barqaror bo'ladi. Mikrobiologik nuqtai nazardan preparatni darhol ishlatish kerak. Boshqa dori vositalari bilan bitta idishda yuborish mumkin emas.

Doza homilador va homilaning individual sezgirligini hisobga olgan holda belgilanadi.
Tug'ruq faoliyatini induksiya qilish yoki rag'batlantirish uchun oksitotsin faqat vena ichiga tomchilab infuziya ko'rinishida qo'llaniladi. Taklif etilgan infuziya tezligiga rioya qilish majburiydir. Oksitotsinni xavfsiz qo'llash uchun infuzion pompa yoki shunga o'xshash boshqa qurilmadan foydalanish, shuningdek bachadon qisqarishlari va homila yurak faoliyatini monitoring qilish zarur. Bachadon qisqarish faoliyati haddan tashqari kuchayganda infuziyani darhol to'xtatish kerak, natijada bachadonning ortiqcha mushak faolligi tezda pasayadi.
Oksitotsin saqlamaydigan eritma infuziyasidan boshlash kerak. Oksitotsinning standart infuziyasini tayyorlash uchun 1000 ml erituvchida (0,9% infuziya uchun natriy xlorid eritmasi, 5% glyukoza eritmasi) 1 ml (5 XB) Oksitotsin-Biolek eritiladi va aralashtiriladi. Shu usul bilan tayyorlangan 1 ml infuziyada 5 mXB oksitotsin mavjud. Eritmani aniq dozalash uchun infuzion pompa yoki shunga o'xshash boshqa qurilmadan foydalanish kerak. Boshlang'ich dozani yuborish tezligi 0,5-4 mXB/min dan oshmasligi kerak. Har 20- 40 daqiqada uni 1-2 mXB ga oshirish mumkin, to bachadon qisqarish faoliyatining kerakli darajasiga erishilgunga qadar. Normal tug'ruq faoliyatiga mos keladigan bachadon qisqarishlari darajasiga erishilganda va homila distressi belgilari bo'lmaganda bachadon bo'yni 4- 6 sm ga ochilganda infuziyani yuborish tezligini uning tezlashishiga o'xshash tempda asta-sekin kamaytirish mumkin. Homiladorlikning terminal davrida oksitotsinni tezroq yuborish mumkin, ammo bunda ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak, chunki faqat kamdan-kam hollarda 8-9 mXB/min ga yetadigan infuziya tezligi talab qilinishi mumkin. Muddatidan oldin tug'ruqlarda oksitotsinni tezlashtirilgan yuborish talab qilinishi mumkin, bunda ba'zan tezlik 20 mXB/min dan oshishi mumkin. Homila yurak urishini, tinch holatda bachadon tonusini, qisqarishlar chastotasi, davomiyligi va kuchini nazorat qilish kerak. Haddan tashqari bachadon qisqarishlari yoki homila distressida oksitotsin yuborishni darhol to'xtatish va tug'ruqdagi ayolga kislorod terapiyasini ta'minlash kerak, bunda tug'ruqdagi ayol va homila mutaxassis shifokor nazorati ostida bo'lishi kerak. Tug'ruqdan keyingi davrda bachadondan qon ketishini to'xtatish uchun:
1) Vena ichiga tomchilab infuziya: 1000 ml da (0,9% infuziya uchun natriy xlorid eritmasi, 5% glyukoza eritmasi) 10-40 XB oksitotsin eritiladi, bachadon atoniyasi profilaktikasi uchun 20-40 mXB/min oksitotsin zarur.
2) Mushak ichiga: yo'ldosh ajralgandan so'ng 1 ml (5 XB) Oksitotsin-Biolek.
Chala abortda adyuvant terapiya sifatida: 500 ml 0,9% infuziya uchun natriy xlorid eritmasida yoki 5% glyukozaning 0,9% infuziya uchun natriy xlorid eritmasi bilan aralashmasida 10 XB oksitotsin. Vena ichiga infuziya tezligi 20-40 tomchi/min.
Kesarcha kesishda Oksitotsin-Biolek bachadon mushagiga 5 XB dozada yuboriladi.
Ginekologik ko'rsatmalarda - teri ostiga yoki mushak ichiga 5-10 XB dozada.