LEVOFLOKSASIN kapsulalar 250mg N10

Ichga qabul qilingandan so'ng levofloksatsin MIY dan tez va deyarli to'liq so'riladi, maksimal konsentratsiyaga 1-2 soatdan keyin erishiladi.
Peroral qo'llanilganda biokiraolishligi taxminan 99% ni tashkil qiladi.
Oqsillar bilan bog'lanishi 24-38% ni tashkil qiladi. Preparat organizm to'qimalarida yaxshi taqsimlanadi. O'pka to'qimasida konsentratsiya plazmadagi konsentratsiyadan 2-5 baravar oshadi.
Levofloksatsin cheklangan metabolizmga uchraydi.
Levofloksatsinning yarim chiqarilish davri o'rtacha 6-8 soatni tashkil qiladi. Ichga qabul qilingandan so'ng qabul qilingan dozaning taxminan 87% 48 soat ichida siydik bilan o'zgarmagan holda va 4% dan kamrog'i 72 soat ichida axlat bilan chiqariladi.

Preparat keng mikroblarga qarshi ta'sir doirasiga ega. Bakteritsid samarasi DNK sintezini ingibirlash hisobiga namoyon bo'ladi.
Levofloksatsin ko'pchilik grammusbat va grammanfiy mikroorganizmlarga nisbatan keng antibakterial faollikka ega, boshqa antibiotiklar (aminoglikozidlar, makrolidlar va beta-laktamlar) ta'siriga chidamli bakteriyalarga nisbatan faol.
Levofloksatsinga rezistentlik spontan mutatsiyalar oqibatida in vitro sharoitda kam uchraydigan holat (10-9 dan 10-10 gacha oraliqda).

Levofloksatsin va boshqa ftorxinolonlar o'rtasida kesishgan chidamlilik kuzatilsa-da, boshqa ftorxinolon preparatlariga chidamli ba'zi mikroorganizmlar levofloksatsinga sezgir bo'lishi mumkin.
Levofloksatsin ko'pchilik mikroorganizmlar shtammlariga nisbatan faol:
- aerob grammusbat mikroorganizmlar:
Enterococcus faecalis (ko'p shtammlar faqat o'rtacha sezgir), Staphylococcus aureus (metitsillinga sezgir shtammlar), Staphylococcus saprophyticus, Staphylococcus pneumoniae (shu jumladan penitsillinga chidamli shtammlar), Streptococcus pyogenes.

- aerob grammanfiy mikroorganizmlar:
Enterobacter cloacae, Escherichia coli, Haemophilus influenzae, Haemophilus parainfluenzae, Klebsiella pneumoniae, Legionella pneumophila. Moraxella catarrhalis, Proteus mirabilis, Pseudomonas aeruginosa, Serratia marcescens.

- boshqa mikroorganizmlar: Chlamydia pneumoniae, Mycoplasma pneumoniae
Ushbu qatorning boshqa preparatlari kabi, levofloksatsin bilan davolash vaqtida Pseudomonas aeruginosa ning ba'zi shtammlarida juda tez chidamlilik rivojlanishi mumkin.

- qichishish, teri qizarishi, anafilaktik va anafilaktoid reaksiyalar, shok, Stivens-Djonson sindromi, toksik epidermal nekroliz, ekssudativ multiform eritema fotosensibilizatsiya;
- ko‘ngil aynishi, diareya, ishtahaning yo‘qolishi, qusish, qorinda og‘riqlar, ovqat hazm qilishning buzilishi;
- qon zardobida bilirubin darajasining oshishi, gepatit;
- bosh og‘rig‘i, bosh aylanishi, uyquchanlik, uyquning buzilishi, bezovtalik, qo‘rquv holati, gallyutsinatsiyalar, depressiya;
- yurak urishining kuchayishi, qon bosimining pasayishi;
- ko‘rish, eshitish, ta'm bilish va hid bilishning buzilishi;
- paylarning shikastlanishi, bo‘g‘im va mushak og‘riqlari, axill payining uzilishi, mushak zaifligi, rabdomioliz;
- qon zardobida kreatinin darajasining oshishi;
- eozinofiliya, leykopeniya, neytropeniya, trombositopeniya, yaqqol agranulotsitoz, gemolitik anemiya, pantsitopeniya.

Xinolon preparatlarini qabul qilayotgan bemorlarda yelka, qo'l paylari, axill payi yoki boshqa paylarning uzilishi bo'lishi mumkin, bu travmatologik yordamni talab qiladi va uzoq muddatli mehnatga layoqatsizlikka olib keladi.
Paylar uzilishi xavfi kortikosteroid preparatlarni bir vaqtda qabul qilayotgan bemorlarda, ayniqsa keksa yoshdagilarda ortadi. Agar bemor payda og'riq, yallig'lanish yoki uzilishni sezsa, levofloksatsin qo'llash to'xtatilishi kerak.
Bemorlar tendinit yoki pay uzilishi tashxisi to'liq istisno qilinmaguncha davolash kursidan saqlanishlari kerak.

Soxtamembranoz kolit deyarli barcha antibakterial vositalar qo'llanilganda kuzatiladi va yengil darajadan hayotga xavf soluvchi holatlargacha o'zgarishi mumkin. Shuning uchun antibiotiklar tayinlangandan keyin diareya bo'lgan bemorlarda tashxis qo'yish juda muhimdir.
Antibakterial vositalar bilan davolash yo'g'on ichak florasini o'zgartiradi va klostridiyalarning haddan tashqari tez o'sishiga olib kelishi mumkin.
Clostridium difficile ishlab chiqaradigan toksin «antibiotik-bog'liq kolit»ning birlamchi sababi hisoblanadi. Soxtamembranoz kolit tashxisi qo'yilgandan so'ng terapevtik choralar boshlanishi kerak.
Yengil soxtamembranoz kolit holatlari odatda faqat preparat bekor qilinganda o'tib ketadi. O'rtacha va og'ir darajada infuziya uchun eritmalar va elektrolitlar, oqsillar va Clostridium difficile chaqirgan kolitda klinik samarali antibakterial vositalar tayinlanishi kerak.

Xinolon preparatlari, shu jumladan levofloksatsin olgan bemorlarda tirishishlar va toksik psixozlar qayd etilgan. Boshqa xinolon preparatlari kabi, levofloksatsin markaziy nerv tizimi kasalliklariga shubha qilingan yoki ma'lum bo'lgan bemorlarda yoki xurujlarga moyillik tug'dirishi yoki xurujlar bo'sag'asini pasaytirishi mumkin bo'lgan boshqa xavf omillari mavjud bo'lganda (masalan, tserebral arterioskleroz, epilepsiya, teofillin bilan davolash, buyrak funktsiyasi buzilishi) ehtiyotkorlik bilan qo'llanilishi kerak.

Preparatni glyukoza-6-fosfatdegidrogenaza tanqisligi bo'lgan bemorlarga tayinlashni xinolon preparatlari bilan davolash vaqtida gemolitik reaktsiyalar rivojlanishi tufayli ehtiyotkorlik bilan o'tkazish kerak.
Fotosenzibilizatsiya rivojlanishini oldini olish uchun bemorlarga kuchli quyosh yoki sun'iy ultrabinafsha nurlanishga duchor bo'lmaslik tavsiya etiladi. Fotosenzibilizatsiya yuzaga kelganda davolash to'xtatib turilishi kerak.

Geriatrik bemorlarda qo'llanilishi.
Buyrak funktsiyasi normal bo'lgan keksa bemorlarda dozani to'g'irlash talab etilmaydi.

Dori vositasining transport vositalarini yoki potentsial xavfli mexanizmlarni boshqarish qobiliyatiga ta'siri.
Bemorlarni transport vositalarini boshqarish, mexanik uskunalarga xizmat ko'rsatish va boshqa potentsial xavfli faoliyat turlari bilan bog'liq xavf haqida xabardor qilish kerak.

Preparatni bolalar ololmaydigan joyda saqlash va yaroqlilik muddati tugagandan so'ng ishlatmaslik kerak.

- xinolonli mikroblarga qarshi vositalarga va preparatning har qanday boshqa komponentlariga yuqori sezuvchanlik;
- epilepsiya;
- homiladorlik va laktatsiya davri;
- 18 yoshgacha bo'lgan bolalar va o'smirlar;
- anamnezda xinolonlarni qabul qilish bilan bog'liq tendinitlar.

Bir vaqtda qo'llanilganda:
- antatsidlar, ya'ni polivalent kation saqlovchi preparatlar (magniy/alyuminiyli antatsidlar, sukralfat, didanozin) yoki kaltsiy, temir yoki rux saqlovchi preparatlar (chaynash tabletkalari va bolalar kukuni) bilan, levofloksatsin so'rilishi sezilarli darajada kamayishi mumkin, bu zardob va siydikdagi darajalar kutilganidan ancha past bo'lishiga olib keladi. Ushbu preparatlar levofloksatsin qabul qilishdan kamida ikki soat oldin yoki ikki soat keyin qabul qilinishi kerak;
- teofillin bilan, zardobda teofillin kontsentratsiyasining oshishiga va yarim chiqarilish vaqtining uzayishiga olib kelishi mumkin. Bu teofillin qabul qilish bilan bog'liq nojo'ya ta'sirlar xavfi oshishiga olib kelishi mumkin. Agar birgalikda qo'llashdan qochishning iloji bo'lmasa, zardobda teofillin darajasini nazorat qilish va mos ravishda dozani to'g'irlash o'tkazilishi kerak;
- varfarin bilan, protrombin vaqti, xalqaro normallashtirilgan nisbat (XNN) (International Normalized ratio –NMR) yoki boshqa mos keladigan antikoagulyant sinamalar nazorat qilinishi kerak. Bemorlar shuningdek qon ketish holati yuzasidan kuzatuv ostida bo'lishlari kerak;
- siklosporin, digoksin, probenetsid, simetidin bilan, levofloksatsin yoki sanab o'tilgan preparatlar dozasini to'g'irlash talab etilmaydi;
- nosteroid yallig'lanishga qarshi preparatlar (atsetilsalitsil kislotasidan tashqari) bilan, xinolon preparatlarining juda katta dozasi bilan kombinatsiyada, klinik oldi tadqiqotlarida tirishishlarni provokatsiya qilgan
- gipoglikemik preparatlar bilan, bemorlarda qondagi glyukoza darajasi diqqat bilan nazorat qilinishi kerak.

Ichga. Preparatni butunligicha, ko'p miqdordagi suv bilan ichish kerak. Levofloksatsin kapsulalarini ovqatlanishdan qat'iy nazar qabul qilish mumkin. Preparat kattalarga peroral tayinlanadi:
Shifoxonadan tashqari pnevmoniya: 500 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 7-10 kun;
Shifoxonadan tashqari pnevmoniya: 750 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 5 kun;
Shifoxona ichi pnevmoniyasi: 750 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 7-10 kun;
Teri va yumshoq to'qimalarning asoratlangan infeksiyalari: 750 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 7-10 kun;
Surunkali bronxit zo'rayishi: 500 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 7 kun;
O'tkir sinusit: 500 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 7-10 kun;
Teri va teri osti-yog' klechatkasining asoratlanmagan infeksiyalari: 500 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 7-10 kun;
Surunkali prostatit: 500 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 10 kun;
Siydik chiqarish yo'llarining asoratlangan infeksiyalari: 250 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 10 kun;
O'tkir pielonefrit: 250 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 10 kun;
Siydik chiqarish yo'llarining asoratlanmagan infeksiyalari: 250 mg, sutkasiga 1 marta, qo'llash davomiyligi - 3 kun;

Bosqichma-bosqich terapiya shifokor qaroriga ko'ra tayinlanishi mumkin.
Ushbu muqobil rejimning samaradorligi faqat penitsillinga sezgir Streptococcus pneumoniae, Haemophilius influenzae, Mycoplasma pneumoniae va Chlamydia pneumoniae mikroorganizmlari chaqirgan infeksiyalarda qayd etilgan.

Buyrak funksiyasi buzilgan bemorlar:
Kreatinin klirensi 20 dan 49 ml/min gacha: boshlang'ich doza 500 mg/sutka; keyingi dozalar 250 mg/sutka.
Kreatinin klirensi <20 ml/min: boshlang'ich doza 500 mg; keyingi dozalar 250 mg/48 soat

Pielonefrit va siydik chiqarish tizimining boshqa asoratlangan infeksiyalari bo'lgan bemorlar:
boshlang'ich doza 250 mg; keyingi dozalar 250 mg/48 soat.