LORATADIN 0,01 tabletkalari N10

Terapevtik dozada ichga qabul qilinganda loratadin MIY dan tez so'riladi va organizmda deyarli to'liq metabolizmga uchraydi. Loratadinning plazmadagi Cmax iga 1-1.3 soatdan keyin, asosiy faol metabolit, dezkarboetoksiloratadinnikiga esa - taxminan 2.5 soatdan keyin erishiladi.

Ovqat bilan bir vaqtda qabul qilinganda loratadin va dezkarboetoksiloratadinning biokiraolishligi mos ravishda taxminan 40% va 15% ga oshadi, Cmax ga erishish vaqti taxminan 1 soatga uzaydi, ushbu moddalar uchun uning qiymatlari o'zgarishsiz qoladi.

Loratadinning plazma oqsillari bilan bog'lanishi yuqori - taxminan 98%, faol metabolitniki - kamroq darajada ifodalangan.

O'rtacha loratadinning T1/2 i 8.4 soatni, dezkarboetoksiloratadinniki - 28 soatni (8.8-92 soat) tashkil qiladi.

Loratadinning taxminan 80% metabolitlar ko'rinishida siydik va axlat bilan teng nisbatlarda 10 kun ichida chiqariladi, taxminan 27% - siydik bilan birinchi sutka davomida chiqariladi.

Ovqat hazm qilish tizimi tomonidan: kam hollarda - og‘iz qurishi, ko‘ngil aynishi, qusish, gastrit; ayrim hollarda - jigar funktsiyasining buzilishi.

MNS tomonidan: kam hollarda - yuqori toliqish, bosh og‘rig‘i, qo‘zg‘aluvchanlik (bolalarda).

Yurak-qon tomir tizimi tomonidan: kam hollarda - taxikardiya

Allergik reaksiyalar: kam hollarda - teri toshmasi; yakka hollarda - anafilaktik reaksiyalar.

Dermatologik reaksiyalar: ayrim hollarda - alopesiya.

Loratadin qo'llanilganda tirishishlar rivojlanishini to'liq istisno qilib bo'lmaydi, ayniqsa moyilligi bo'lgan bemorlarda.

Buyrak yoki jigar funktsiyasi buzilishi bo'lgan bemorlarga dozalash rejimini to'g'irlash talab etiladi.

Homiladorlik, laktatsiya, 2 yoshgacha bo'lgan bolalar, loratadinga yuqori sezuvchanlik.

Loratadin CYP3A4 va CYP2D6 izofermentlarini ingibirlaydigan yoki jigarda ular ishtirokida metabolizmga uchraydigan preparatlar (shu jumladan simetidin, eritromitsin, ketokonazol, xinidin, flukonazol, fluoksetin) bilan bir vaqtda qo'llanilganda qon plazmasida loratadin va/yoki ushbu preparatlar kontsentratsiyasining o'zgarishi mumkin.

Mikrosomal oksidlanish induktorlari (fenitoin, etanol, barbituratlar, ziksorin, rifampitsin, fenilbutazon, tritsiklik antidepressantlar) samaradorlikni pasaytiradi.