REVMOKSIKAM tabletkalari 7,5mg N20

Absorbtsiya. Meloksikam peroral qo'llanilganda me'da-ichak yo'llaridan yaxshi so'riladi, preparatning mutlaq biokiraolishligi 90% ni tashkil qiladi. Meloksikam bir marta qo'llanilgandan so'ng qon plazmasidagi maksimal kontsentratsiyaga 5-6 soat ichida erishiladi.
Ko'p marta dozalanganda barqaror kontsentratsiyalarga 3-5-sutkalarda erishiladi. Sutkada 1 marta dozalash qon plazmasida cho'qqilarning nisbatan kichik tebranishlari bilan o'rtacha kontsentratsiyaga olib keladi: 7,5 mg uchun 0,4-1 mkg/ml va 15 mg uchun 0,8-2 mkg/ml oralig'ida (barqaror holatdagi Cmin va Сmax mos ravishda). Barqaror holatda qon plazmasidagi meloksikamning o'rtacha kontsentratsiyalariga 5-6 soat ichida erishiladi.
Bir vaqtda ovqat iste'mol qilish yoki noorganik antatsidlarni qo'llash preparatning so'rilishiga ta'sir qilmaydi.
Taqsimlanishi. Meloksikam qon plazmasi oqsillari bilan, asosan albumin bilan (99%) bog'lanadi. Meloksikam sinovial suyuqlikka kiradi, undagi kontsentratsiya qon plazmasidagining yarmiga teng. Taqsimlanish hajmi past, mushak ichiga yoki vena ichiga qo'llanilgandan so'ng o'rtacha 11 l va 7-20% oralig'ida individual og'ishlarni ko'rsatadi. Meloksikamning ko'p martalik peroral dozalari (7,5 dan 15 mg gacha) qo'llanilgandan so'ng taqsimlanish hajmi 16 l ni tashkil qiladi, og'ish koeffitsienti 11% dan 32% gacha oraliqda.
Biotransformatsiyasi. Meloksikam jigarda ekstensiv biotransformatsiyaga uchraydi.
Siydikda meloksikamning to'rt xil metaboliti aniqlangan bo'lib, ular farmakodinamik jihatdan nofaol. Asosiy metabolit 5’-karboksimeloksikam (dozaning 60% i) oraliq metabolit 5’-gidroksimetilmeloksikamning oksidlanishi orqali hosil bo'ladi, u ham kamroq darajada ajralib chiqadi (dozaning 9% i). In vitro tadqiqotlar shuni taxmin qiladiki, CYP 2C9 metabolizm jarayonida muhim rol o'ynaydi, CYP 3А4 izoenzimlari esa kamroq darajada ta'sir qiladi. Bemorlarda peroksidaza faolligi, ehtimol, dozaning mos ravishda 16% va 4% ini tashkil qiluvchi boshqa ikkita metabolit uchun javobgardir.
Eliminatsiyasi. Meloksikamning chiqarilishi asosan metabolitlar shaklida teng qismlarda siydik va axlat bilan sodir bo'ladi. Sutkalik dozaning 5% dan kamrog'i axlat bilan o'zgarmagan holda chiqariladi, oz miqdori siydik bilan chiqariladi. Yarim chiqarilish davri peroral, mushak ichiga va vena ichiga qo'llanilgandan so'ng 13 dan 25 soatgacha o'zgarib turadi. Plazma klirensi bir martalik peroral doza, vena ichiga yoki rektal qo'llanilgandan so'ng taxminan 7-12 ml/daqiqani tashkil qiladi.
Doza chiziqliligi. Meloksikam peroral va mushak ichiga qo'llanilgandan so'ng 7,5 mg dan 15 mg gacha bo'lgan terapevtik doza oralig'ida chiziqli farmakokinetikani namoyon qiladi.
Bemorlarning alohida guruhlari.
Jigar/buyrak yetishmovchiligi bo'lgan bemorlar. Yengil va o'rtacha darajadagi jigar va buyrak yetishmovchiligi meloksikam farmakokinetikasiga sezilarli ta'sir ko'rsatmaydi. O'rtacha darajadagi buyrak yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarda umumiy klirens ancha yuqori bo'lgan. Qon plazmasi oqsillari bilan bog'lanishining pasayishi terminal buyrak yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarda kuzatilgan. Terminal buyrak yetishmovchiligida taqsimlanish hajmining oshishi erkin meloksikam kontsentratsiyasining oshishiga olib kelishi mumkin. Sutkalik doza 7,5 mg dan oshirilmasligi kerak ("Dozalash rejimi" bo'limiga qarang).
Keksa yoshdagi bemorlar. Keksa yoshdagi erkak jinsli bemorlarda o'rtacha farmakokinetik parametrlar yosh erkak ko'ngillilardagi shunday parametrlarga o'xshash. Keksa yoshdagi ayol jinsli bemorlarda har ikkala jinsdagi yosh ko'ngillilarga nisbatan AUC qiymatlari yuqori va yarim chiqarilish davri uzoqroq. Keksa yoshdagi bemorlarda muvozanatli holatda plazmaning o'rtacha klirensi yosh ko'ngillilarga qaraganda biroz pastroq bo'lgan.

Revmoksikam – bu enol kislotasi sinfiga mansub nosteroid yallig'lanishga qarshi preparat (NYQP) bo'lib, u yallig'lanishga qarshi, analgetik va antipiretik samaralarga ega.
Meloksikam barcha standart yallig'lanish modellarida yuqori yallig'lanishga qarshi faollikni namoyon etdi. Boshqa NYQP lar kabi, uning aniq ta'sir mexanizmi noma'lumligicha qolmoqda. Biroq, barcha NYQP lar (shu jumladan meloksikam) uchun umumiy rivojlanish mexanizmi mavjud: yallig'lanish mediatorlari bo'lgan prostaglandinlar biosintezini susaytirish.

Ba’zi NYQPlarni qo‘llash (ayniqsa yuqori dozalarda va uzoq muddat davolanganda) tomir trombotik hodisalari (masalan miokard infarkti yoki insult) xavfining biroz oshishi bilan bog‘liq bo‘lishi mumkin («Maxsus ko‘rsatmalar» bo‘limiga qarang).
Shish, arterial gipertenziya va yurak yetishmovchiligi NYQPlar bilan davolashda kuzatilgan.
Qon tizimi va limfa tizimi tomonidan: anemiya, qon tahlili ko‘rsatkichlarining me’yordan og‘ishi (shu jumladan leykotsitlar sonining o‘zgarishi), leykopeniya, trombotsitopeniya.
Meloksikam va boshqa potentsial mielotoksik dori vositalari bilan davolangan bemorlarda agranulotsitoz holatlari haqida xabar berilgan («Dori vositalarining o‘zaro ta’siri» bo‘limiga qarang).
Immun tizimi tomonidan: allergik reaksiyalar, anafilaktik va/yoki anafilaktoid reaksiyalar, shu jumladan shok.
Ruhiy buzilishlar: kayfiyat o‘zgarishi, tungi dahshatlar, ongning chalkashishi, dezorientatsiya, uyqusizlik.
Asab tizimi tomonidan: bosh og‘rig‘i, bosh aylanishi, uyquchanlik.
Ko‘rish organlari tomonidan: ko‘rish funksiyasining buzilishi, ko‘rish noaniqligi, kon’yunktivitni o‘z ichiga oladi.
Eshitish organlari va vestibulyar apparat tomonidan: bosh aylanishi, quloqlarda jaranglash.
Kardial buzilishlar: yurak urishini his qilish. NYQPlar bilan davolash bilan bog‘liq yurak yetishmovchiligi haqida xabar berilgan.
Tomir buzilishlari: arterial bosimning oshishi, qizib ketishlar.
Nafas olish tizimi, ko‘krak qafasi a’zolari va ko‘ks oralig‘i tomonidan: aspirin va boshqa NYQPlarga allergiyasi bo‘lgan bemorlarda astma, yuqori nafas yo‘llari infeksiyalari, yo‘tal.
Ovqat hazm qilish trakti tomonidan: dispepsiya, ko‘ngil aynishi, qusish, sh.j. qon qusish, qorinda og‘riq, qabziyat, meteorizm, diareya, yashirin yoki makroskopik me’da-ichakdan qon ketishi, stomatit, sh.j. yarali stomatit, gastrit, kekirish, kolit, gastroduodenal yara, ezofagit, me’da-ichak perforatsiyasi, melena, kolit va Kron kasalligining zo‘rayishi.
Me’da-ichakdan qon ketishi, yara yoki perforatsiya og‘ir va potentsial letal bo‘lishi mumkin, ayniqsa keksa yoshdagi bemorlarda («Maxsus ko‘rsatmalar» bo‘limiga qarang).
Gepatobiliar tizim tomonidan: jigar funksiyasi ko‘rsatkichlarining buzilishi (masalan transaminazalar yoki bilirubinning oshishi), gepatit, sariqlik, jigar yetishmovchiligi.
Teri va teri osti kletchatkasi tomonidan: angionevrotik shish, qichishish, toshma, Stivens-Djonson sindromi, toksik epidermal nekroliz, eshakemi, bullez dermatit, ko‘p shaklli eritema, fotosensibilizatsiya reaksiyalari, eksfoliativ dermatit.
Siydik chiqarish tizimi tomonidan: natriy va suv tutilishi, giperkaliemiya («Maxsus ko‘rsatmalar» va «Boshqa dori vositalari bilan o‘zaro ta’siri va o‘zaro ta’sirlarning boshqa turlari» bo‘limlariga qarang), buyrak funksiyasi ko‘rsatkichlarining o‘zgarishi (qon zardobida kreatinin va/yoki mochevinaning oshishi), o‘tkir buyrak yetishmovchiligi, xususan xavf omillari bo‘lgan bemorlarda («Maxsus ko‘rsatmalar» bo‘limiga qarang); siydik chiqarish yo‘llari infeksiyalari, siydik chiqarish tez-tezligining buzilishi.
Umumiy buzilishlar va yuborilgan joydagi buzilishlar: shish, shu jumladan oyoq shishlari, grippsimon simptomlar.
Tayanch-harakat aparati tomonidan: artralgiya, belda og‘riq, bo‘g‘imlar bilan bog‘liq belgilar va simptomlar.
Preparat qo‘llanilganda kuzatilmagan, ammo sinfning boshqa birikmalari uchun umumiy qabul qilingan xarakterli nojo‘ya reaksiyalar.
Organik buyrak shikastlanishi, ehtimol o‘tkir buyrak yetishmovchiligiga olib keladi: interstitsial nefrit, o‘tkir tubulyar nekroz, nefrotik sindrom va papillyar nekroz holatlari haqida xabar berilgan («Maxsus ko‘rsatmalar» bo‘limiga qarang).

Nojo‘ya reaksiyalarni simptomlarni nazorat qilish uchun zarur bo‘lgan eng kam samarali dozani eng qisqa davolash muddati davomida qo‘llash orqali minimallashtirish mumkin («Dozalash rejimi» bo‘limi va quyidagi oshqozon-ichak va yurak-qon tomir xavflariga oid ma'lumotlarga qarang).
Tavsiya etilgan maksimal sutkalik dozani terapevtik samarasi yetarli bo‘lmagan taqdirda oshirish mumkin emas, shuningdek qo‘shimcha NYaQV qo‘llash kerak emas, chunki bu toksiklikni oshirishi mumkin, terapevtik afzalliklari esa isbotlanmagan. Meloksikamni NYaQV, shu jumladan siklooksigenaza-2 selektiv ingibitorlari bilan bir vaqtda qo‘llashdan saqlanish kerak.
Meloksikam o‘tkir og‘riqni qoldirishga muhtoj bemorlarni davolash uchun to‘g‘ri kelmaydi.
Bir necha kundan keyin yaxshilanish bo‘lmasa, davolashning klinik afzalliklarini qayta baholash kerak.
Meloksikam bilan terapiyani boshlashdan oldin ularni to‘liq davolashni ta'minlash maqsadida anamnezdagi ezofagit, gastrit va/yoki peptik yaraga e'tibor qaratish kerak. Meloksikam bilan davolangan bemorlarda va anamnezida bunday holatlar bo‘lgan bemorlarda qaytalanish ehtimoli yuzasidan muntazam ravishda e'tibor qaratish kerak.
Oshqozon-ichak buzilishlari.
Boshqa NYaQV qo‘llanilganda bo‘lgani kabi, potensial o‘limga olib keluvchi oshqozon-ichakdan qon ketishi, yara yoki perforatsiya davolash jarayonida har qanday vaqtda oldingi simptomlar mavjudligida yoki ularsiz, yoki anamnezda jiddiy oshqozon-ichak kasalliklari bo‘lganda yuzaga kelishi mumkin.
Anamnezida yarasi bo‘lgan, ayniqsa qon ketish yoki perforatsiya bilan asoratlangan bemorlarda («Qo‘llash mumkin bo‘lmagan holatlar» bo‘limiga qarang) va keksa yoshdagi bemorlarda NYaQV dozasi oshirilganda oshqozon-ichakdan qon ketish, yara yoki perforatsiya xavfi yuqori bo‘ladi. Bunday bemorlarga davolashni eng kam samarali dozadan boshlash kerak. Bunday bemorlar uchun himoya dori vositalari (masalan, mizoprostol yoki proton pompasi ingibitorlari) bilan kombinatsiyalangan terapiyani ko‘rib chiqish kerak, shuningdek aspirinning past dozasini yoki oshqozon-ichak xavflarini oshiruvchi boshqa dori vositalarini birga qo‘llashga muhtoj bo‘lgan bemorlar uchun (quyidagi ma'lumotga va «Dori vositalarining o‘zaro ta'siri» bo‘limiga qarang).
Anamnezida oshqozon-ichak toksikligi bo‘lgan bemorlarga, ayniqsa keksa yoshdagi bemorlarga, barcha g‘ayrioddiy abdominal simptomlar (ayniqsa oshqozon-ichakdan qon ketishlar) haqida, asosan davolashning boshlang‘ich bosqichlarida xabar berish kerak.
Yara yoki qon ketish xavfini oshirishi mumkin bo‘lgan dori vositalarini, xususan geparinni radikal terapiya sifatida yoki geriatrik amaliyotda, varfarin kabi antikoagulyantlarni yoki boshqa nosteroid yallig‘lanishga qarshi dori vositalarini, shu jumladan yallig‘lanishga qarshi dozalarda (≥ 1 g bir martalik doza yoki ≥ 3 g umumiy sutkalik doza) asetilsalisil kislotasini bir vaqtda qo‘llayotgan bemorlarga nisbatan ehtiyotkorlik ko‘rsatish kerak («Dori vositalarining o‘zaro ta'siri» bo‘limiga qarang).
Meloksikam qo‘llayotgan bemorlarda oshqozon-ichakdan qon ketish yoki yara paydo bo‘lganda preparat bilan davolashni bekor qilish kerak.
NYaQVni anamnezida oshqozon-ichak kasalliklari (yarali kolit, Kron kasalligi) bo‘lgan bemorlarga ehtiyotkorlik bilan qo‘llash kerak, chunki bu holatlar zo‘rayishi mumkin («Nojo‘ya ta'siri» bo‘limiga qarang).
Jigar tomonidan buzilishlar.
NYaQV (shu jumladan Revmoksikam) qo‘llayotgan bemorlarning 15 %igacha qismida bitta yoki undan ortiq jigar testlari qiymatlarining oshishi bo‘lishi mumkin. Bunday laboratoriya og‘ishlari kuchayishi mumkin, o‘zgarmasdan qolishi mumkin yoki davolash davom ettirilganda vaqtinchalik bo‘lishi mumkin. ALT yoki AST ning sezilarli oshishi (normadan taxminan uch va undan ortiq marta yuqori) NYaQV bilan klinik tadqiqotlar vaqtida 1 % bemorlarda kuzatilgan. Qo‘shimcha ravishda kamdan-kam hollarda og‘ir jigar reaksiyasi, shu jumladan sariqlik va yashin tezligidagi o‘limga olib keluvchi gepatit, jigar nekrozi va jigar yetishmovchiligi haqida xabar berilgan, ulardan ba'zilari o‘lim bilan yakunlangan.
Jigar disfunksiyasi simptomlari yoki shubha qilingan bemorlarni, yoki jigar testlarida og‘ishlar kuzatilgan bemorlarni Revmoksikam bilan terapiya vaqtida og‘irroq jigar yetishmovchiligi simptomlari rivojlanishiga baholash zarur. Agar klinik belgilar va simptomlar jigar kasalliklari rivojlanishi bilan mos kelsa yoki tizimli kasallik ko‘rinishlari (masalan eozinofiliya, toshmalar) kuzatilsa, Revmoksikamni qo‘llashni to‘xtatish kerak.
Yurak-qon tomir buzilishlari.
Anamnezida arterial gipertenziya va/yoki yengildan o‘rtacha darajagacha dimlanishli yurak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlar sinchkovlik bilan kuzatilishi tavsiya etiladi, chunki NYaQV terapiyasida suyuqlik ushlanib qolishi va shish kuzatilgan.
Xavf omillari bo‘lgan bemorlarda terapiya boshida, ayniqsa meloksikam bilan davolash kursi boshida arterial bosimni klinik kuzatish tavsiya etiladi.
Ba'zi NYaQVni qo‘llash (ayniqsa yuqori dozalarda va uzoq muddat davolashda) qon tomir trombotik hodisalari (masalan miokard infarkti yoki insult) xavfining biroz oshishi bilan bog‘liq bo‘lishi mumkin. Meloksikam uchun bunday xavfni istisno qilish uchun ma'lumotlar yetarli emas.
Nazorat qilinmaydigan arterial gipertenziya, dimlanishli yurak yetishmovchiligi, aniqlangan yurak ishemik kasalligi, periferik arterial kasallik va/yoki serebrovaskulyar kasalligi bo‘lgan bemorlarga meloksikam bilan terapiyani faqat sinchkov tahlildan so‘ng o‘tkazish kerak. Shunga o‘xshash tahlil yurak-qon tomir kasalliklari xavf omillari (arterial gipertenziya, giperlipidemiya, qandli diabet, chekish kabi) bo‘lgan bemorlarni uzoq muddatli davolashni boshlashdan oldin zarur.
NYaQV jiddiy yurak-qon tomir trombotik asoratlari, miokard infarkti va insult xavfini oshirishi mumkin, ular o‘limga olib kelishi mumkin. Xavfning oshishi qo‘llash davomiyligi bilan bog‘liq. Yurak-qon tomir kasalliklari yoki yurak-qon tomir kasalliklari xavf omillari bo‘lgan bemorlarda xavf yuqori bo‘lishi mumkin.
Teri tomonidan buzilishlar.
NYaQV qo‘llanilganda jiddiy teri reaksiyalari kuzatilgan, ulardan ba'zilari o‘limga olib kelgan, shu jumladan eksfoliativ dermatit, Stivens-Djonson sindromi va toksik epidermal nekroliz («Nojo‘ya ta'siri» bo‘limiga qarang). Bunday reaksiyalar paydo bo‘lishining eng katta xavfi davolash boshida kuzatilgan, bunda ko‘pchilik hollarda bunday reaksiyalar davolashning birinchi oyi davomida paydo bo‘lgan. Teri toshmalari, shilliq qavatlarning shikastlanishi yoki yuqori sezuvchanlikning boshqa belgilari birinchi marta paydo bo‘lganda meloksikamni qo‘llashni to‘xtatish zarur.
Anafilaktik reaksiyalar.
Boshqa NYaQV qo‘llanilganda bo‘lgani kabi, anafilaktik reaksiyalar Revmoksikamga ma'lum reaksiyasi bo‘lmagan bemorlarda kuzatilishi mumkin. Revmoksikamni aspirinli triadasi bo‘lgan bemorlarga qo‘llash mumkin emas. Ushbu simptomatik kompleks astmasi bo‘lgan bemorlarda uchraydi, ularda burun poliplari bilan yoki ularsiz rinit haqida xabar berilgan yoki aspirin yoxud boshqa NYaQV qo‘llagandan keyin og‘ir, potensial o‘limga olib keluvchi bronxospazm namoyon bo‘lgan. Anafilaktoid reaksiya aniqlanganda shoshilinch yordam choralarini ko‘rish kerak.
Jigar parametrlari va buyrak funksiyasi.
Ko‘pchilik NYaQV bilan davolashda bo‘lgani kabi, transaminazalar darajasi, qon zardobida bilirubin yoki jigar funksiyasining boshqa parametrlari oshishining yakka holatlari ta'riflangan, qon zardobida kreatinin va qon mochevinasi azoti oshishi va laboratoriya ko‘rsatkichlarining boshqa og‘ishlari bo‘lishi mumkin. Ko‘pchilik hollarda bu og‘ishlar ahamiyatsiz bo‘lgan va vaqtinchalik xarakterga ega bo‘lgan. Bunday og‘ishlar sezilarli yoki doimiy tasdiqlanganda meloksikamni qo‘llashni to‘xtatish va nazorat testlarini o‘tkazish kerak.
Funksional buyrak yetishmovchiligi.
NYaQV buyrak prostaglandinlarining tomir kengaytiruvchi ta'sirini susaytirish orqali kalavalar filtratsiyasining pasayishi oqibatida funksional buyrak yetishmovchiligini chaqirishi mumkin. Bu nojo‘ya ta'sir dozaga bog‘liq hisoblanadi. Davolash boshida yoki doza oshirilgandan keyin quyidagi xavf omillari bo‘lgan bemorlarda diurez va buyrak funksiyasini nazorat qilish tavsiya etiladi:
- keksa yosh;
- AAF ingibitorlari, angiotensin II antagonistlari, sartanlar, diuretiklar bilan birga qo‘llash («Dori vositalarining o‘zaro ta'siri» bo‘limiga qarang);
- gipovolemiya (har qanday genezli);
- dimlanishli yurak yetishmovchiligi;
- buyrak yetishmovchiligi;
- nefrotik sindrom;
- lupus-nefropatiya;
- og‘ir darajali jigar disfunksiyasi (zardob albumini ˂ 25 g/l yoki Chayld-Pyu tasnifi bo‘yicha ≥ 10).
Yakka hollarda NYaQV interstitsial nefritlar, glomerulonefritlar, buyrak medullyar nekrozlari yoki nefrotik sindromlarga olib kelishi mumkin.
Dializda bo‘lgan terminal buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlar uchun meloksikam dozasi 7,5 mg dan oshmasligi kerak. Yengil va o‘rtacha darajadagi buyrak yetishmovchiligi bo‘lgan bemorlarga dozani kamaytirmaslik mumkin (kreatinin klirensi darajasi 25 ml/daq dan yuqori).
Natriy, kaliy va suvning ushlanib qolishi.
NYaQV natriy, kaliy va suvning ushlanib qolishini kuchaytirishi va diuretiklarning natriyuretik ta'siriga ta'sir qilishi mumkin. Bundan tashqari, gipotenziv dori vositalarining antigipertenziv ta'sirining pasayishi kuzatilishi mumkin («Dori vositalarining o‘zaro ta'siri» bo‘limiga qarang). Shu sababli natijada sezgir bemorlarda shish, yurak yetishmovchiligi yoki arterial gipertenziya tezlashishi yoki zo‘rayishi mumkin. Shuning uchun bunday xavflari bo‘lgan bemorlarga klinik monitoring o‘tkazish tavsiya etiladi («Dozalash rejimi» va «Qo‘llash mumkin bo‘lmagan holatlar» bo‘limlariga qarang).
Giperkaliemiya.
Giperkaliemiyaga qandli diabet yoki kaliemiyani oshiruvchi dori vositalarini bir vaqtda qo‘llash yordam berishi mumkin («Dori vositalarining o‘zaro ta'siri» bo‘limiga qarang). Bunday hollarda kaliy darajasini muntazam nazorat qilish kerak.
Boshqa ogohlantirishlar va xavfsizlik choralari.
Nojo‘ya reaksiyalarni keksa yoshdagi bemorlar, kuchsiz yoki holsizlangan bemorlar ko‘pincha yomon o‘tkazadilar, ular sinchkov kuzatuvga muhtoj bo‘ladilar. Boshqa NYaQV bilan davolashda bo‘lgani kabi, buyrak, jigar va yurak funksiyasining pasayishi ehtimoli yuqori bo‘lgan keksa yoshdagi bemorlarga nisbatan ehtiyot bo‘lish kerak. Keksa yoshdagi bemorlarda NYaQVga nojo‘ya reaksiyalar, ayniqsa o‘limga olib kelishi mumkin bo‘lgan oshqozon-ichakdan qon ketishlar va perforatsiyalar yuzaga kelishi chastotasi yuqori bo‘ladi («Dozalash rejimi» bo‘limiga qarang).
Meloksikam, har qanday boshqa NYaQV kabi, yuqumli kasalliklar simptomlarini niqoblab qo‘yishi mumkin.
Meloksikamni qo‘llash reproduktiv funksiyaga salbiy ta'sir qilishi mumkin va homilador bo‘lishni xohlaydigan ayollarga tavsiya etilmaydi. Shuning uchun homiladorlikni rejalashtirayotgan yoki bepushtlik bo‘yicha tekshiruvdan o‘tayotgan ayollar uchun meloksikam qabul qilishni to‘xtatish imkoniyatini ko‘rib chiqish kerak («Homiladorlik yoki emizish davrida qo‘llash» bo‘limiga qarang).
Revmoksikam 7,5 mg va 15 mg tabletkalari tarkibiga laktoza kiradi, shuning uchun preparatni kamdan-kam uchraydigan tug‘ma galaktozani o‘zlashtira olmaslik, laktaza tanqisligi yoki glyukoza yoxud galaktoza so‘rilishining buzilishi bo‘lgan bemorlarga qabul qilish tavsiya etilmaydi.
Yallig‘lanish va isitmani niqoblash.
Revmoksikamning isitma va yallig‘lanishni kamaytirish bo‘yicha farmakologik ta'siri shubha qilingan noinfeksion og‘riq holatida diagnostikani qiyinlashtirishi mumkin.
Kortikosteroidlar bilan davolash.
Revmoksikam kortikosteroid yetishmovchiligini davolashda kortikosteroidlarning ehtimoliy o‘rnini bosuvchisi bo‘la olmaydi.
Gematologik ta'sirlar.
Anemiya NYaQV, shu jumladan Revmoksikam olayotgan bemorlarda kuzatilishi mumkin. Bu suyuqlik ushlanib qolishi, noma'lum kelib chiqishga ega oshqozon-ichakdan qon ketishi yoki eritropoezga makroskopik yoki to‘liq ta'riflanmagan ta'sir bilan bog‘liq bo‘lishi mumkin. NYaQV, shu jumladan Revmoksikam bilan uzoq muddat davolanayotgan bemorlarga, agar anemiya simptomlari va belgilari mavjud bo‘lsa, gemoglobin yoki gemokritni nazorat qilish kerak.
NYaQV trombotsitlar agregatsiyasini tormozlaydi va ba'zi bemorlarda qon ketish vaqtini uzaytirishi mumkin. Aspirindan farqli o‘laroq, ularning trombotsitlar funksiyasiga ta'siri miqdoriy jihatdan kamroq, qisqa muddatli va qaytuvchan. Revmoksikam qabul qilayotgan va trombotsitlar funksiyasidagi o‘zgarishlar, xususan qon ivishining buzilishi bo‘yicha nojo‘ya ta'sirlar bo‘lishi mumkin bo‘lgan bemorlarning yoki antikoagulyantlar olayotgan bemorlarning holatini sinchkovlik bilan nazorat qilish kerak.
Astmasi bo‘lgan bemorlarga qo‘llash.
Astmasi bo‘lgan bemorlarda aspiringa sezgir astma bo‘lishi mumkin. Aspiringa sezgir astmasi bo‘lgan bemorlarda aspirinni qo‘llash o‘limga olib kelishi mumkin bo‘lgan og‘ir bronxospazm bilan bog‘liq. Aspirin va boshqa NYaQV o‘rtasidagi kesishma reaksiyani, shu jumladan bronxospazmni hisobga olib, Revmoksikamni aspiringa sezgir bemorlarga qo‘llash mumkin emas va mavjud astmasi bo‘lgan bemorlarga ehtiyotkorlik bilan tayinlash kerak.
Preparatning avtomobilni boshqarish yoki boshqa mexanizmlar bilan ishlash qobiliyatiga ta'siri bo‘yicha maxsus tadqiqotlar yo‘q. Biroq farmakodinamik profil va kuzatilgan nojo‘ya reaksiyalar asosida meloksikam ko‘rsatilgan faoliyatga ta'sir qilmasligi yoki ahamiyatsiz ta'sirga ega bo‘lishi mumkinligini taxmin qilish mumkin. Biroq ko‘rish funksiyasining buzilishi, shu jumladan ko‘rishning noaniqligi, bosh aylanishi, uyquchanlik, vertigo yoki markaziy asab tizimining boshqa buzilishlari kuzatilgan bemorlarga avtomobilni boshqarish yoki boshqa mexanizmlar bilan ishlashdan saqlanish tavsiya etiladi.

- Meloksikamga yoki dori vositasining boshqa tarkibiy qismlariga, yoki NYQP, aspirin kabi shunga o‘xshash ta’sirga ega faol moddalarga yuqori sezuvchanlik. Meloksikamni aspirini yoki boshqa NYQP qabul qilgandan keyin astma, burun poliplari, angionevrotik shish yoki eshakemi belgilari paydo bo‘lgan pasientlarga tayinlash mumkin emas;
- anamnezda NYQP bilan oldingi davolash bilan bog‘liq bo‘lgan me’da-ichakdan qon ketishi yoki perforatsiya;
- faol yoki qaytalanyvchi peptik yara/anamnezda qon ketish (yara yoki qon ketishining ikki yoki undan ortiq alohida tasdiqlangan holatlari);
- og‘ir jigar yetishmovchiligi;
- dializ qo‘llanmaydigan og‘ir buyrak yetishmovchiligi;
- me’da-ichakdan qon ketishi, anamnezda serebrovaskulyar qon ketish yoki qon ivishining boshqa buzilishlari;
- og‘ir yurak yetishmovchiligi;
- aortokoronar shuntlashda (AKSh) operatsiyadan keyingi og‘riq.

Farmakodinamik o'zaro ta'sirlar.
Boshqa nosteroid yallig'lanishga qarshi preparatlar (NYQV) va atsetilsalitsil kislotasi ≥ 3 g/dozada. Boshqa NYQV bilan ("Maxsus ko'rsatmalar" bo'limiga qarang), shu jumladan yallig'lanishga qarshi dozalardagi atsetilsalitsil kislotasi (≥ 1 g bir martalik doza yoki ≥ 3 g umumiy sutkalik doza) bilan kombinatsiya tavsiya etilmaydi.
Kortikosteroidlar (masalan glyukokortikoidlar). Kortikosteroidlar bilan bir vaqtda qo'llash qon ketish yoki me'da-ichak traktida yaralar paydo bo'lishi xavfi ortishi tufayli ehtiyotkorlikni talab qiladi.
Geriatrik amaliyotda yoki terapevtik dozalarda qo'llaniladigan antikoagulyantlar yoki geparin. Trombotsitlar funksiyasining susayishi va gastroduodenal shilliq qavatning shikastlanishi oqibatida qon ketishlar xavfi sezilarli darajada oshadi. NYQV varfarin kabi antikoagulyantlarning ta'sirini kuchaytirishi mumkin ("Maxsus ko'rsatmalar" bo'limiga qarang). Geriatrik amaliyotda yoki terapevtik dozalarda NYQV va antikoagulyantlar yoki geparinni bir vaqtda qo'llash tavsiya etilmaydi ("Maxsus ko'rsatmalar" bo'limiga qarang).
Geparin qo'llaniladigan boshqa hollarda qon ketish xavfi ortishi tufayli ehtiyotkorlik zarur. Agar ushbu kombinatsiyadan qochib bo'lmasligi isbotlangan bo'lsa, XNN (xalqaro normallashtirilgan nisbat)ni diqqat bilan nazorat qilish kerak.
Trombolitik va antiagregatsion dori vositalari. Trombotsitlar funksiyasining susayishi va gastroduodenal shilliq qavatning shikastlanishi oqibatida qon ketishlar xavfi ortadi.
Serotoninni qayta qamrab olishning selektiv ingibitorlari (SQQSI). Me'da-ichakdan qon ketish xavfi ortadi.
Diuretiklar, APF ingibitorlari va angiotenzin II antagonistlari. NYQV diuretiklar va boshqa antigipertenziv dori vositalarining samarasini pasaytirishi mumkin. Buyrak funksiyasi buzilgan ba'zi bemorlarda (masalan, degidratatsiyasi bo'lgan bemorlar yoki buyrak funksiyasi buzilgan keksa bemorlar) APF ingibitorlari yoki angiotenzin II antagonistlari va siklooksigenazani bostiruvchi dori vositalarini bir vaqtda qo'llash buyrak funksiyasining yanada yomonlashishiga, shu jumladan ehtimoliy o'tkir buyrak yetishmovchiligiga olib kelishi mumkin, bu odatda qaytuvchan. Shuning uchun kombinatsiyani ehtiyotkorlik bilan qo'llash kerak, ayniqsa keksa bemorlarda. Bemorlar yetarli miqdorda suyuqlik olishlari kerak, shuningdek birga terapiya boshlangandan so'ng va keyinchalik vaqti-vaqti bilan buyrak funksiyasini nazorat qilish kerak ("Maxsus ko'rsatmalar" bo'limiga qarang).
Boshqa antigipertenziv dori vositalari (masalan beta-adrenoblokatorlar). Beta-blokatorlarning antigipertenziv samarasining pasayishi mumkin (tomirlarni kengaytiruvchi samaraga ega prostaglandinlar bostirilishi oqibatida).
Kalsinevrin ingibitorlari (masalan siklosporin, takrolimus). Kalsinevrin ingibitorlarining nefrotoksikligi buyrak prostaglandinlari samaralarining mediatsiyasi oqibatida NYQV ta'sirida kuchayishi mumkin. Davolash vaqtida buyrak funksiyasini nazorat qilish kerak. Buyrak funksiyasini diqqat bilan nazorat qilish tavsiya etiladi, ayniqsa keksa bemorlarda.
Bachadon ichi kontrasepsiya vositalari. NYQV bachadon ichi homiladorlikka qarshi vositalar samaradorligini pasaytiradi. Avvalroq NYQV qo'llanilganda bachadon ichi kontrasepsiya vositalari samaradorligining pasayishi haqida xabar berilgan, ammo bu keyinchalik tasdiqlashni talab qiladi.
Farmakokinetik o'zaro ta'sir: meloksikamning boshqa dori vositalari farmakokinetikasiga ta'siri.
Litiy. NYQV litiyning qon plazmasidagi konsentratsiyasi darajasini oshirishi (litiyning buyrak ekskretsiyasi pasayishi oqibatida) to'g'risida ma'lumotlar mavjud, bu toksik qiymatlarga yetishi mumkin. Litiy va NYQV ni bir vaqtda qo'llash tavsiya etilmaydi ("Maxsus ko'rsatmalar" bo'limiga qarang). Agar kombinatsiyalangan terapiya zarur bo'lsa, davolash boshida, doza tanlashda va meloksikam bilan davolash to'xtatilganda qon plazmasidagi litiy miqdorini diqqat bilan nazorat qilish kerak.
Metotreksat. NYQV metotreksatning tubulyar sekretsiyasini kamaytirishi, shu bilan uning qon plazmasidagi konsentratsiyasini oshirishi mumkin. Shu sababli metotreksatning yuqori dozasini (haftasiga 15 mg dan ortiq) qabul qilayotgan bemorlarga NYQV ni birga qo'llash tavsiya etilmaydi ("Maxsus ko'rsatmalar" bo'limiga qarang). NYQV va metotreksat o'zaro ta'siri xavfini metotreksatning past dozasini qabul qilayotgan bemorlarda, xususan buyrak funksiyasi buzilgan bemorlarda ham hisobga olish kerak. Agar kombinatsiyalangan davolash zarur bo'lsa, qon tahlili ko'rsatkichlari va buyrak funksiyasini nazorat qilish kerak. NYQV va metotreksat qabul qilish ketma-ket 3 kun davom etganda ehtiyotkorlikka rioya qilish kerak, chunki metotreksatning plazma darajasi oshishi va toksiklikni kuchaytirishi mumkin. Garchi metotreksat (haftasiga 15 mg) farmakokinetikasi meloksikam bilan yo'ldosh davolash ta'siriga uchramagan bo'lsa-da, NYQV bilan davolashda metotreksatning gematologik toksikligi ortishi mumkin deb hisoblash kerak (yuqorida keltirilgan ma'lumotlarga qarang) ("Nojo'ya ta'sir" bo'limiga qarang).
Farmakokinetik o'zaro ta'sir: boshqa dori vositalarining meloksikam farmakokinetikasiga ta'siri.
Xolestiramin. Xolestiramin jigar ichi sirkulyatsiyasi buzilishi oqibatida meloksikamning chiqarilishini tezlashtiradi, shuning uchun meloksikam klirensi 50% ga oshadi va yarim chiqarilish davri 13±3 soatgacha kamayadi. Bu o'zaro ta'sir klinik ahamiyatga ega.
Antatsidlar, simetidin va digoksin bilan bir vaqtda qabul qilinganda klinik ahamiyatga ega farmakokinetik o'zaro ta'sir aniqlanmagan.
NOMOSLIK:

Peroral qo'llash uchun.
Dori vositasining umumiy sutkalik miqdorini bir marta, suv yoki boshqa suyuqlik bilan, ovqat vaqtida qabul qilish kerak.
Nojo'ya reaksiyalarni simptomlarni nazorat qilish uchun zarur bo'lgan eng kichik samarali dozani eng qisqa davolash muddati davomida qo'llash orqali minimallashtirish mumkin («Maxsus ko'rsatmalar» bo'limiga qarang). Bemorning simptomatik yengillashishga bo'lgan ehtiyojini va davolashga javobini vaqti-vaqti bilan baholab turish kerak.
Osteoartrit zo'rayishi: 7,5 mg/sut. Agar zarur bo'lsa, dozani 15 mg/sut gacha oshirish mumkin.
Revmatoid artrit, ankilozlovchi spondilit: 15 mg/sutka.
Terapevtik samaraga qarab dozani 7,5 mg/sut gacha kamaytirish mumkin.
15 mg/sutka DOZADAN OSHIRMANG.
Bemorlarning alohida toifalari.
Keksa yoshdagi bemorlar va nojo'ya reaksiyalar rivojlanish xavfi yuqori bo'lgan bemorlar.
Keksa yoshdagi bemorlar uchun revmatoid artrit va ankilozlovchi spondilitni uzoq muddatli davolash uchun tavsiya etilgan doza sutkasiga 7,5 mg ni tashkil qiladi.
Nojo'ya reaksiyalar rivojlanish xavfi yuqori bo'lgan bemorlarga sutkasiga 7,5 mg dan boshlash kerak («Maxsus ko'rsatmalar» ga qarang).
Buyrak yetishmovchiligi.
Dializda bo'lgan og'ir buyrak yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarda doza 7,5 mg/sutkadan oshmasligi kerak. Yengil va o'rtacha buyrak yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarga (aynan – kreatinin klirensi 25 ml/daq dan yuqori bo'lgan bemorlarga) dozani kamaytirish talab etilmaydi (dializ qo'llanilmaydigan og'ir buyrak yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarga nisbatan «Qo'llash mumkin bo'lmagan holatlar» bo'limiga qarang).
Jigar yetishmovchiligi.
Yengil va o'rtacha jigar yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarga dozani kamaytirish talab etilmaydi (og'ir jigar yetishmovchiligi bo'lgan bemorlarga nisbatan «Qo'llash mumkin bo'lmagan holatlar» bo'limiga qarang).